าเหล่านี้มากนักแต่ว่า… เขามีความสามารถเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนผู้ใดในแอตแลนตั้งแต่อดีตกาล สิ่งนี้กำหนดไว้แล้วว่าเขามีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ทำให้พวกเขาไม่อาจลงมือกับอีกฝ่ายได้โดยเฉพาะเมื่อเขาตั้งใจที่จะทำเช่นนี้ ยิ่งไม่ผู้ใดสามารถขัดขวางเขาไว้ได้ดังนั้น… ชุนเถียนร้อนรน “องค์ชาย! ท่านจะไปเช่นนี้ไม่ได้! มีแต่จะทำให้จักรพรรดิผิดหวังในตัวท่าน! ที่เขาส่งท่านไปอยู่ทางเหนือก็เพราะต้องการบ่มเพาะท่านเป็นเจ้าแห่งแอตแลนองค์ต่อไปนะเพคะ!”“ไม่ใช่หรอก!” บัลเดอร์ปฏิเสธ “ทายาทคือพี่ชายข้า!”“ฝ่าพระบาท อันที่จริงท่านก็ได้รับสารที่จักรพรรดิถ่ายทอดมาแล้ว พวกเราไม่สมควรทำตามประสงค์ของจักรพรรดิหรอกหรือ!”เฟรดถามเขากลับอย่างหมดหนทาง เขาเชื่อว่าจักรพรรดิย่อมติดต่อองค์ชายบัลเดอร์แล้ว
ทว่านี่กลับยิ่งแทงใจบัลเดอร์ เขาเดินออกจากวิหารทันที “ข้าไม่ฟังเขา! ข้าไม่ฟังเขาหรอก!” ก็เพราะรู้ว่า… ท่านพ่อรักเขามากที่สุดเก็บสิ่งที่ดีที่สุดไว้ให้เขา แม้ตกอยู่ในอันตรายก็ให้เทพพิทักษ์ทั้งหกอยู่กับเขา เขาจึงยิ่งไม่สามารถจากไปเช่นนี้ได้ จะทำเช่นนี้ได้อย่างไรนั่นคือท่านพ่อของเขา ท่านพ่อที่ดีต่อเขาเสมอมาบัลเดอร์ไม่เคยลืมสมัยที่เขายังเป็นเด็ก ยังอยู่ในปราสาทแอตแลน ท่านพ่อที่พาเขาไปด้วยทุกที่เพราะเป็นห่วงว่าเฟรย์จะปฏิบัติไม่ดีต่อเขา อันที่จริงท่านพ่อรู้ดีว่าด้วยความสามารถของเขา แม้เฟรย์จะโกรธแค้นมารดาของเขาก็ไม่สามารถ
