เปิดออก… ไม่ว่าจะเป็นเทพระดับใดล้วนต้องกลายเป็นอาหารว่างของเหล่าปีศาจในนรก ดังนั้น…“ฮึ!”เฟรย์ที่ถอนตัวออกมา นางกำลังยิ้มหยันมองกรมความมืด “ก่อนหน้านี้เก่งนักไม่ใช่หรือ อัศวินมังกรก็ปราบพวกเจ้าไม่ได้ ตอนนี้ข้าจะคอยดูว่าพวกเจ้ายังจะหนีออกมาได้หรือไม่”“นายน้อย ดูนั่น หญิงเสียสตินั่น” เอ้อร์เหมาที่มีสายตาแหลมคมก็เห็นเฟรย์ที่ตกอยู่ในสภาพทุลักทุเล สมแล้วที่มีตาเหยี่ยวขนาดใหญ่“จับนางไว้” อินหลิวเฟิงรีบพูดกับเทพอัสนี ทว่า…วิ้ง วิ้ง…โซลดาเคราแดง เทพแห่งพลังที่สถิตลงมาจากฟากฟ้าและโฮดาเทพแห่งความมืด พร้อมทั้งเทพคนคู่ พวกเขาล้อมเทพอัสนีรวมถึงพวกอินหลิวเฟิงที่อยู่บนหลังของเทพอัสนีเอาไว้แล้วฉากเช่นนี้… ทำให้เฟรย์หัวเราะเสียงดัง “ฮ่าๆๆ จับข้ารึ พวกเจ้ามีปัญญาหรือไร”
“ถูกล้อมแล้ว” เอ้อร์เหมามองไปรอบตัวด้วยสีหน้าย ่าแย่ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าเป็นเรื่องยากที่จะรับมือเมื่ออยู่ต่างแดน “นายน้อยทำอย่างไรดีขอรับ”“จัดสิ ยังจะทำอะไรได้อีก” อินหลิวเฟิงที่ยืนขึ้นมา เขารู้ดีว่าเทพเหล่านี้ไม่ปล่อยให้พวกเขามีชีวิตรอดแน่ พวกเขาจะต้องถูกต้อนไปในประตูนรกบ้าบอนั่นแน่นอนความจริงก็เป็นดังเช่นนั้น ถึงอย่างไรโซลดาก็เหวี่ยงขวานออกไปทางศีรษะของเทพอัสนีอย่างไม่รีรอแล้วกรร!เทพอัสนีคำรามอย่างโกรธกริ้ว เขาบนศีรษะพุ่งใส่ขวานยักษ์ของโซลดาอย่างรุนแรง ทำให้การปะทะกับโซลดาผู้เป็นเทพพิทักษ์แห่งพลังของแอตแลนเกิดสายฟ้าฟาดไปทั่ว
