งต้องแบกรับค่าใช้จ่ายให้เหล่าลูกศิษย์ที่พามาด้วย ลำพังพวกศิษย์ตัวเล็กๆ ย่อมไม่มีปัญญาจ่ายหินวิญญาณจำนวนมหาศาลขนาดนั้น ครั้นในฐานะอาจารย์จะนิ่งดูดายก็เสียหน้า แบกศักดิ์ศรีค้ำคอ สุดท้ายก็ต้องกัดฟันควักกระเป๋าจ่ายจนตัวเบาหวิว
ผู้อาวุโสบางท่านที่พกหินวิญญาณมาไม่พอ ถึงขั้นต้องงัดเอาสมบัติของมีค่าออกมาวางจำนำเพื่อแลกกับหินไข่เหล่านี้
และในบรรดาเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย ผู้ที่น่าเวทนาที่สุดเห็นจะเป็น… เมิ่งจง
เขาต้องเทหมดหน้าตักอย่างแท้จริง เอาของเกือบทุกอย่างในตัวรวมถึงศาสตราวุธคู่กายออกมาจำนำ จนแทบไม่เหลือสมบัติติดตัว
พอนึกย้อนกลับไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะถลึงตาใส่จางอวิ๋นด้วยความเคียดแค้นชิงชัง
ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้หมอนั่น สถานะทางการเงินของข้าคงไม่ตกต่ำถึงเพียงนี้!
เงินห้าหมื่นหินวิญญาณในงานประมูลที่เมืองการค้าหนานซางคราวนั้น เป็นทุนรอนที่ ‘ท่านผู้นั้น’ มอบให้เขามาเพื่อประมูลโลหิตเจียวมังกรทะเลทอง แต่เมื่อพลาดท่าเสียที ทันทีที่กลับถึงสำนักเขาก็ต้องวิ่งเต้นหาเงินไปคืนจ้าละหวั่น มิหนำซ้ำยังต้องควักเนื้อเพิ่มอีกหนึ่งหมื่นหินวิญญาณ เพื่อไถ่โทษและระงับโทสะของท่านผู้นั้น
เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ในการประลองศิษย์ เขาก็ดันแพ
