ขาหรือเทียนตี้ล้วนมิใช่คนธรรมดา โดยเฉพาะเทียนตี้… โลกีรู้ดีว่าแม้จะแผลงฤทธิ์เดชทั้งหมดของตน เขาก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายสวมมงกุฎประดับพู่คนนี้ ดังนั้นโลกีจึงให้ความร่วมมือกับการจับกุมอย่าง
ว่านอนสอนง่าย จากนั้นก็กล่าวว่า “ข้าเป็นเพื่อนกับปฐมราชินีเยี่ยนของพวกเจ้า พวกเจ้ามิต้องระวังตัวขนาดนี้ก็ได้”“โกหก!” อสูรหน้ามนุษย์เดือดดาลทันทีโลกี “…” เขารู้สึกว่าตนเองพูดจริงใจดี อีกทั้งแท้จริงแล้วก็เป็นเรื่องจริง เขาเคยร่วมมือกับปฐมราชินีเยี่ยนจริงๆ ไม่ได้โกหกเสียหน่อย แต่ท่าทีของสิบสองเทพขุนเขาและเทียนตี้ทำให้โลกีรู้ว่าพวกเขาไม่เชื่อคำพูดของเขาแม้แต่น้อย คงเป็นเพราะพวกเขารับรู้ถึง‘การกำเนิด’ ของเขาแล้ว“ก็ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าจับข้าก่อน เมื่อปฐมราชินีเยี่ยนกลับมาพวกเจ้าค่อยนำตัวข้าไปเจอนาง เป็นอย่างไร” โลกีได้แต่พูดเช่นนี้อีกทั้งยังรู้สึกหาเหาใส่หัว ถูก ‘ขัง’ อีกแล้วทว่าเทียนตี้กลับพูดว่า “เช่นนั้นต้องดูว่าเจ้าให้ความร่วมมือหรือไม่”“หมายความว่าอย่างไร” โลกีสังหรณ์ใจไม่ดี“หากเจ้ายอมตอบคำถามของข้า ข้าย่อมให้เจ้าอยู่ดี มิเช่นนั้นก็ลองไปนรกชั้นสิบแปดดู” เทียนตี้พูดอย่างฉะฉานโลกี “…” นี่ไม่ใช่การหาเหาใส่หัวธรรมดาแล้ว ตอนนี้เขายังกลายเป็นเนื้อบนเขียง อยากจะร้องไห้… เสียใจจริงๆ อยากกลับไปแล้ว
เสียดายที่เทียนตี้ไม่ให้โอกาสเขา เขาจับตัวโลกีกลับไปด้วยตนเอง ให้สิบสองเทพขุนเขาเฝ้าภูเขาปู้โจวซานต่อไป การ
