เซ่าเฮ่าไม่ปล่อยโอกาสอันดีเช่นนี้ทิ้งไปแน่ “องค์ชายหูเฮ่อ เสด็จพ่อของท่านให้ท่านออกมาปฏิบัติภาระกิจ ไม่ได้…”“หุบปาก” ไทร์ที่รู้ว่าเซ่าเฮ่ากำลังจะยุยงให้แตกแยก เขาย่อมไม่อนุญาตให้เซ่าเฮ่าพูดจบ เขาหยิบขวานออกมาฟันลงไปที่เซ่าเฮ่าแล้วแต่นี่ก็ไม่สามารถทำให้เซ่าเฮ่าหยุดพูดได้ ในขณะที่เขาหลบหลีกยังพูดต่อไปว่า “บอกท่านว่าเหตุใดพวกเราจึงลงมือกับดยุคเฟอร์ราหรือ”“ไปตายซะ” ไทร์พลิกหลังมือปาดไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเซ่าเฮ่าหมายจะซัดปากของเขาให้แตก เขารู้จักหูเฮ่อดีเกินไปแล้วเขารู้ว่าหูเฮ่อเก็บคำพูดนี้ไปคิดแน่นอนเคร้ง เซ่าเฮ่าที่สังเวยพิณเจ็ดสายขึ้นมาก็ขวางการโจมตีของไทร์ไว้ ในขณะเดียวกันก็พลิกตัวกระโดดขึ้นไปยืนบนพิณเจ็ดสาย ยิ้มร่าพลางพูดว่า “โมโหขนาดนี้เพราะกลัวว่าองค์ชายพวกเจ้าจะรู้ว่าเจ้าได้รับภารกิจส่วนตัวจริงๆ อยากจะลงมือโดยปิดบังเขาหรือ”
“วอนตาย” แสงสว่างรอบกายไทร์ระเบิดจ้า ดวงตาแผ่ซ่านไอสังหารทว่าหูเฮ่อกลับพูดขึ้นว่า “ไทร์! ลงมา”“องค์ชายหูเฮ่อ” ไทร์รู้สึกผิดหวังจริงๆหูเฮ่อกลับหนักแน่นมาก “เจ้าลงมา ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นอย่าเห็นข้าเป็นคนโง่ บอกข้ามา เหตุใดพวกเขาจึงลงมือกับเฟอร์ราเจ้ารู้อะไรที่ข้าไม่รู้”ไทร์ทั้งผิดหวัง แต่ก็รู้สึกโชคดีในขณะเดียวกัน อย่างน้อยองค์ชายก็ถามเขา ไม่ใช่ศัตรูทว่า… “เขาย่อมไม่บอกท่าน เฟอร์ราเป็นน้องชายต่างแม่ของท่าน และเป็นบุตรที่บิดาท่านโปรดปรานมากที่สุด
