ปัญหาให้ราชสำนัก ยังแสดงให้ราชสำนักเห็นว่าเป้าหมายของพวกเขาก็คือดยุคทั้งสี่แค่นั้น“นายท่านให้เม่ยเอ๋อร์และอิงหลงอยู่ที่นั่นคงเป็นเพราะนางจะจำศีล การตามล่าที่แท้จริงอยู่ที่นายท่าน แม้ทางฝั่งดยุคทั้งสี่จะสำคัญแต่ก็ไม่สำคัญเท่านายท่าน ต้องแน่ใจว่านายท่านจะปลอดภัย” นี่คือความคิดในยามนี้ของเซ่าเฮ่าทว่า… เซ่าเฮ่าก็กลัวว่าจะแก้ไขส่วนที่ไม่ดีจนเกินงามกลับทำให้แอตแลนจับตามองเยี่ยนอวี๋แทน ดังนั้นหากไม่ใช่เพราะถูกจับได้ เขาก็ไม่ได้อยากออกมาพูด มิเช่นนั้นจะดูจงใจเกินไป
ทว่าตอนนี้พูดไปแล้ว เซ่าเฮ่ายังคงกังวล “ขอให้นายท่านสำเร็จอย่างราบรื่น”…เยี่ยนอวี๋ในบัดนี้ เหมือนกับว่านางจะได้รับคำอธิฐานของเซ่าเฮ่านางที่ค่อยๆ ปรับตัวได้ดีก็พบว่า… ในสุราที่กู้จื่อเฟิงให้นางดื่ม แม้จะไม่มีกลิ่นอายของคำสาปไท่อี้ ไม่เหมือนกับพลังต้นกำเนิดที่นางเคยสัมผัสก่อนหน้านี้เมื่อครั้นแอตแลนบุกรุกสวรรค์เก้าชั้นฟ้า แต่ว่า เยี่ยนอวี๋พบว่า ‘สุราจะคายสิ่งที่ล่อใจออกมา ทำให้พลังของข้าหลอมผสานกับมัน’และพลังหลอกล่อนี้เกรงว่าจะเป็นตัวสำคัญสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ… ‘พลังของข้าหลอมผสานกับมันแล้ว’เรื่องนี้เป็นสิ่งที่เยี่ยนอวี๋คิดไม่ถึง เพราะว่าแม้นางจะดื่มสุราไปอึกหนึ่ง แต่นางใช้พลังไท่ชูกักขังสุราเหล่านี้ไว้ตั้งแต่แรก แต่พลังศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูยังคงถูกพลังของสุราเหล่านั้นหลอมผสานอย่างไม่รู้ตัวนี่มันเสียเปรียบชัดๆ ทว่า… นี่ก็ทำให้เยี่ยนอวี
