คิดในใจ เขาที่ระมัดระวังเช่นนี้ย่อมไม่ปล่อยให้ใครได้ยิน แต่เขารู้ว่าการแข่งขันเริ่มขึ้นแล้ว เขาต้องคิดให้ดีว่าปฐมราชินีเยี่ยนจะเดินหมากอย่างไร…ในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋ที่เดินออกจากกรมแสงสว่างก็หายตัวไปที่กรมความมืด และเมื่อนางปรากฏตัว… ซีหวังหมู่และคนอื่นๆ ก็วิ่งเข้ามาหาทันที “นายท่าน!”“พวกเจ้ายังไม่จากไปหรือ” เยี่ยนอวี๋รู้สึกประหลาดใจซีหวังหมู่พูดว่า “พวกเราเพิ่งกลับมา วิหคทมิฬบอกว่า ท่านน่าจะใกล้กลับมาแล้ว ที่นี่ยังเคยถูกค้นมาด้วย ตอนนี้ปลอดภัยมากแล้วล่ะ”“ใช้ได้นี่” เยี่ยนอวี๋เหลือบมองและกล่าวชมอินหลิวเฟิงอินหลิวเฟิงสะบัดพัดออกอย่างสง่า ครั้นกำลังจะพูดอะไร… เอ้อร์เหมาก็พูดขึ้นว่า “คุณหนูใหญ่ท่านอย่าชมเลย หางของนายน้อยพวกเราโผล่ออกมาแล้ว”อินหลิวเฟิง “…”เขาอยากจะได้ยาใบ้สักห่อ
เยี่ยนอวี๋ยิ้มจางๆ พูดว่า “ไปเถอะ เข้าไปคุยข้างใน”“เดี๋ยวสิ นายท่าน นายน้อยล่ะ จวินโฮ่วล่ะ ปู่จิ่วล่ะ ถูกจับไปแล้วหรือ” ซีหวังหมู่ตั้งคำถามสี่ข้อพร้อมกันเซ่าเฮ่าเองก็กังวล อินหลิวเฟิงกลับไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย“เป็นไปไม่ได้แน่นอน คงจะกินข้าวของศัตรูอยู่สินะ กว่าพวกเขาจะรู้ตัวคงเสียใจจนไส้ขาดเลือดตายไปแล้ว คงเจ็บใจที่ไม่ได้ไล่พวกเขาออกมาแต่แรก”พรวด เยี่ยนอวี๋อดหัวเราะไม่ได้ เพราะว่าเขาเปรียบเทียบได้ดีจริงๆ ถึงอย่างไรสามีของนางก็กำลังพาเด็กน้อยทาน ‘ของ’ ของแอตแลนอยู่จริงๆส่วนปู่จิ่ว…“ปู่จิ่วคงได้รับภารกิจบางอย่าง
