แบบที่ท่านแม่เขาเคยพูดว่าห้ามรบกวน เขาจึงนั่งรอนิ่งๆ…แต่ว่า… เด็กน้อยที่ในที่สุดก็พบว่าท่านแม่หายไปพลันร้อนรนขึ้นมา “ท่านแม่ข้าล่ะ”“เมื่อครู่นี้มิติบิดเบือน อาจจะพลัดหลงกันแล้ว” เฟนเลย์รายงานสิ่งที่ตนสัมผัสได้เยี่ยนเสี่ยวเป่าอยากจะคลานออกไปทันที “หา! หาแม่”“นายน้อยอย่าเพิ่งร้อนใจ ตอนนี้เกรงว่าเราจะออกไปไม่ได้ ท่านอยู่ข้างกายท่านพ่อดีกว่า ข้าขอคุยกับเทพีแสงสว่างท่านนี้ บางทีอาจจะหาทางออกไปได้” เฟนเลย์เสนอเยี่ยนเสี่ยวเป่าครุ่นคิดครู่หนึ่งและยังมองท่านพ่อของเขาก่อนจะหันไปมองมิคาเอล จากนั้นก็มองกลับมาที่เฟนเลย์ สุดท้ายก็กลับไปนั่งลงข้างกายท่านพ่อ “ได้! ต้อง เร็ว แม่ เป็นห่วง!”“นายน้อยวางใจ” เฟนเลย์ตอบเสร็จ ดวงตาหมาป่าเฉียบแหลมคู่หนึ่งก็มองไปที่มิคาเอลสีหน้ามิคาเอลขาวซีดอย่างผิดปกติ “เจ้าคิดจะทำอะไร” นางรู้จักความสามารถของเฟนเลย์ดี แต่นางไม่แน่ใจ เฟนเลย์เป็นสุนัขรับใช้ของราชสำนักมิใช่หรือ เหตุใดจึงกลายเป็นคนรับใช้ของเด็กน้อยคนนี้ได้
เฟนเลย์ไม่ได้คิดจะฆ่ามิคาเอล มันแค่ต้องการทางออก เพราะว่ามันรู้ว่า แม่ของนายน้อยอาจจะตกอยู่ในอันตราย หูจวิ้นต้องการตัวนาง อีกทั้ง… โลกีเจ้าคนเจ้าเล่ห์นั่นก็มีเจตนาร้ายเช่นกันและในความเป็นจริง… เฟนเลย์คาดเดาได้ถูกต้อง เพราะว่าเยี่ยนอวี๋ในบัดนี้ถูกหูจวิ้นและโลกีร่วมมือกันพามาอยู่บนแท่นบูชาแล้วไม่เพียงเท่านี้… โลกีที่ขึ้นมายังพูดกับหูจวิ้นว่า “คนที่เจ้าต้องการข
