ฟู่!กระบี่ไท่ชางแทงทะลุยอดปราสาทแอตแลนจากกลางอากาศประหนึ่งราชา มันยุติการป้องกันปราสาทศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสมบูรณ์ผนึกป้องกันปราสาทศักดิ์สิทธิ์ที่พังทลายอย่างต่อเนื่องราวกับประภาคารที่แตกสลายเป็นลำแสงไม่หยุดดยุคแห่งลาซิน่าที่รีบเร่งมาถึง ดยุคเมดิซีและดัชเชสเยี่ยเฮ่อที่หายวับมาได้ทันท่วงเวลา พวกเขาต่างมองแสงผนึกป้องกันที่เอนทลายลงราวกับน ้าตกแสงอย่างไม่อยากจะเชื่อภาพการณ์เช่นนั้น… ตระการตายิ่งนัก!ราชวงศ์ทั้งสี่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของแอตแลนล้วนรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มทลายเมืองแอตแลนที่ลอยอยู่เหนือศีรษะพวกเขาในบัดนี้ มันก็ปลดปล่อยรัศมีสีขาวบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์ออกมาอย่างต่อเนื่องกระแสแห่งแสงนั้นราวกับน ้าหลาก มันไหลทะลักลงมาอย่างบ้าคลั่งจากปราสาทแอตแลน ตำแหน่งที่สูงที่สุดของเมืองแอตแลนอย่างต่อเนื่องภาพเช่นนี้… ทำเอาเหล่าปราชาของราชวงศ์ทั้งสี่หมอบกราบโขกศีรษะลงกับพื้นไม่หยุด คิดว่าสวรรค์กำลังพิโรธ
ผ่านไปครู่หนึ่ง… ดัชเชสเยี่ยเฮ่อเพิ่งจะตื่นจากความตระหนกถามขึ้นว่า “เกิดอะไรขึ้น”แต่ใครจะตอบนางได้เล่า ย่อมไม่มีผู้ใดตอบได้แม้แต่ดยุคแห่งลาซิน่า เขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขารู้เพียงว่านี่คือฝีมือของกลุ่มผู้แข็งแกร่งที่บุกเข้ามาในปราสาทลาซิน่ากลุ่มนั้น“สิ่งที่แทงเข้ามาในปราสาทแอตแลนเมื่อครู่นี้คืออะไรหรือ” เมดิซีรู้เพียงว่าของวัตถุรูปร่างคล้ายกระบี่ขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของจักรวา
