บนท้องฟ้าที่มีหมู่ดาวรายล้อมเหนือเมืองแอตแลนชิ้ง!ลำแสงสีทองเจิดจ้าวาดผ่านก่อนจะร่วงหล่นลงมายังเมืองแอตแลนราวกับดาวตก ทะลุผ่านชั้นกั้นพื้นที่ของเมืองแอตแลน ร่วงลงมาในปราสาทลาซิน่า ต่างจากการกลับมาของพราชายาลาซิน่าลำแสงสีทองนี้กระตุ้นการป้องกันหมู่ดาวแอตแลนอย่างเห็นได้ชัดท้องฟ้าทั้งเมืองสว่างขึ้นอย่างรวดเร็วราชวงศ์ทั้งสี่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของแอตแลนย่อมตกตะลึงกับแสงสีขาวบริสุทธิ์ของเมืองแอตแลนที่จู่ๆ สว่างจ้า ถึงอย่างไรเมืองแอตแลนก็เงียบสงบตลอดทั้งปี ย่อมไม่เคยปลดปล่อยแสงสว่างที่แสบตาเช่นนี้เหตุการณ์นี้เพียงพอที่จะส่งผลกระทบต่อราชวงศ์ใหญ่ทั้งสี่ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเมืองศักดิ์สิทธิ์ ผู้คนมากมายในดินแดนล้วนหมอบกราบ บางคนถึงกับสลายไปในคลื่นแสงที่แผดเผานี้ภาพเช่นนี้… ย่อมทำให้เยี่ยนอวี๋ที่มีประสาทสัมผัสเฉียบแหลมเห็นเข้า “แอตแลนควบคุมปราชาชนด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์”“เห็นปราชาชนเป็นทาส จัดหาทุกสิ่งให้พวกเขา พวกเขาเลือกผู้โดดเด่นบางส่วนโดยพิจารณาตามสถานการณ์ มอบแสงศักดิ์สิทธิ์ที่
แข็งแกร่งยิ่งกว่าให้และมอบสิทธิ์การดูแลแก่พวกเขา” เซ่าเฮ่าเองก็เห็นธาตุแท้เป็นตาแก่โบราณที่มีชีวิตอยู่มาหลายสิบล้านปีแล้ว ย่อมสามารถเห็นธาตุแท้จากเหตุการณ์ที่พบเห็นได้อย่างง่ายดาย แต่บัดนี้พวกเขาก็ทำได้เพียงเฝ้าสังเกตุการณ์ เพราะจุดประสงค์ที่สำคัญของพวกเขาในตอนนี้ไม่ใช่การทำความเข้าใจเรื่องเหล่านี้อย่างลึกซึ้ง