ั้งๆ ที่ก็คือตัวเขาเอง ยังแบ่งแยกเป็นศัตรูกันอีก ยิ่งไปกว่านั้น… ยังหึงกันเองอีกด้วย เยี่ยนอวี๋ยอมแล้ว ตอนนี้นางหวังเพียงสามีทั้งสองคนนี้จะหลอมผสานโดยเร็วมิเช่นนั้นนางเองก็คงต้องแยกร่างแล้ว“พูด” ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองกลับไม่พอใจกับการเงียบของเยี่ยนอวี๋เยี่ยนเสี่ยวเป่าจึงรู้สึกว่าพ่อคนนี้แปลกไป เขากอดท่านแม่ของเขาไว้แน่น“เจ้าทำเสี่ยวเป่าตกใจ” เยี่ยนอวี๋ที่ลูบหลังของเด็กน้อยจำเป็นต้องพูดขึ้นว่า “หากเจ้าไม่พอใจ เจ้าก็เอาชนะอีกคนหนึ่งให้ได้ตอนที่หลอมรวมกันสิ”แม้อันที่จริงจะไม่มีใครแพ้หรือใครชนะ แต่เยี่ยนอวี๋รู้ว่าตอนนี้คงต้องใช้เพียงวิธีนี้จึงจะกระตุ้นให้ ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองเดินตามแผนที่นางวางไว้ได้“วิธีการยั่วยุ” ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองอ่านแผนการของเยี่ยนอวี๋ออกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
เยี่ยนอวี๋เองก็ยอมรับว่า “ใช่แล้ว แต่ใช้ได้กับเจ้า”‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองเม้มปากอีกครั้ง ครานี้เขาไม่มองเยี่ยนอวี๋และไม่ตอบนางแล้ว แต่เยี่ยนอวี๋รู้ว่า เขาถูกยั่วยุเข้าแล้ว นางจึงไม่รีบร้อนนั่งขัดสมาธิลงและลูบเด็กน้อย “เสี่ยวเป่าอย่าซน แม่จะปล่อยหลงหลงพวกเขาออกมา ให้พวกมันพาเจ้าไปเล่น ดีหรือไม่”“พ่อ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าชี้ไปที่พ่อของเขา ดวงตากลมโตของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและกังวลเยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยปลอบโยนว่า “ท่านพ่อเจ้ายังไม่หายดีบางครั้งสติก็ไม่ดี ไม่ต้องเป็นห่วง แม่จะรักษาพ่อเจ้าให้หายไวๆ”“สตรี พูดดีๆ” ‘ต้าซือมิ่ง’
