หุบเหวลึกไร้ขอบเขตจากแดนมืดวิญญาณอสูรทะลักใส่เอเลน่าทันที!“หรง!”เอเลน่าอุทานอย่างตื่นตระหนก ม่านตาของนางขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว“บัดซบ!”เสียงสตรีเยือกเย็นที่น่าเกรงขามนั้นก็เผยให้เห็นถึงความลนลานหวาดกลัว และยังเรียกคืนรัศมีสีทองกลับคืนอย่างรวดเร็ว คิดจะพาเอเลน่าออกจากที่นี่โดยเร็ว น่าเสียดายที่ความแข็งแกร่งของเหวลึกทำลายรัศมีสีทองที่ปกคลุมเอเลน่าไว้ในพริบตาเดียว เมื่อเห็นว่าเอเลน่ากำลังจะตายคาที่ เยี่ยนอวี๋ที่ถูกต้าซือมิ่งกอดไว้ในอ้อมแขนกลับรัดเอวของเขาแน่นขึ้นก่อนจะใช้ปากดูดคอเรียวยาวของเขาเงียบๆหรงอี้ “…”การโจมตีของเขาชะงักลงทันที พลังที่มาจากข้างหลังของเอเลน่ารวบตัวนางและพาหนีไปทันที ไม่คิดจะอยู่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว“…”
ทั่วทั้งตำหนักเงียบงัน เหลือเพียงเสียงฟ้าผ่าฟ้าคะนองเหนือตำหนักสวรรค์ที่ดังไม่หยุด บ่งบอกถึงความรู้สึกของเหล่าทวยเทพที่เหมือนกับถูกฟ้าผ่าได้เป็นอย่างดีแม้ทุกคนล้วนรู้ว่าหรงอี้สวามีของปฐมราชินีคือจักรพรรดิอสูรที่ไม่ธรรมดาซึ่งได้ปกครองเผ่ามารในแดนมืดวิญญาณอสูรที่พบหาได้ยากตลอดหลายหมื่นปี แต่คงเป็นเพราะเขามีหน้าตางามสง่าเกินไปทั้งยังทำให้ผู้คนรู้สึกสบายและแปลกใหม่เมื่ออยู่ข้างกายปฐมราชินีมองแวบแรก ผู้คนอาจคิดว่าเขาเป็นเพียงชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นอันที่จริงเหล่าเทพต่างคิดในใจว่าที่จักรพรรดิอสูรท่านนี้ปกครองแดนมืดวิญญาณอสูรได้ คงเป็นเพราะเผ่ามารร่วงโรยจนไม่เห