สามารถเดินเองได้แล้ว แต่รอยบวมบนหน้าผากค่อนข้างใหญ่ อีกทั้งยังช ้าไปทั้งหน้า ทำให้เหล่าเทพที่เห็นเขาเดินเข้าไปได้แต่ยิ้มเงียบๆกล้ามาอวดดีหน้าประตูตำหนักสวรรค์ วอนโดนอัดจริงๆ! ว่าแต่ว่าแดนแอตแลนคือที่ไหนกันเหล่าเทพที่รู้จักเพียงแดนมืดวิญญาณอสูรล้วนเกิดคำถามในใจพวกเขาจึงจดจ่อกับความเคลื่อนไหว อยากรู้ว่าแดนแอตแลนที่พูดถึงอยู่ที่ไหน
เอเลน่าและจุ่นเอ่อร์เก๋อที่เดิมทีอยากจะข่มขู่เทพแดนสวรรค์ชั้นเก้า บัดนี้ก็เซื่องซึมลง ทว่าเมื่อเอเลน่าเห็นต้าซือมิ่งที่นั่งอยู่ข้างกายเยี่ยนอวี๋ นางก็ชะงักงันอย่างเห็นได้ชัดเยี่ยนอวี๋เห็นท่าทางของนางก็เข้าใจทันที แต่นางยังไม่ได้ทำอะไรเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมอกของนางก็ปีนไปหาท่านพ่อแล้ว เขาปีนขึ้นไปบนบ่าของท่านพ่อและบังใบหน้าของท่านพ่อไว้ด้วยแขนเสื้อไม่ให้เอเลน่าดูเยี่ยนอวี๋อดยกมุมปากขึ้นไม่ได้ รู้สึกเพียงว่าเด็กคนนี้ช่าง…“พูดมาเถอะ ทูตทั้งสองจากแดนแอตแลน เหตุใดจึงมาสวรรค์ชั้นเก้าของข้า” เทียนตี้เอ่ยปากถาม อันที่จริงเขารับรู้ได้ว่า แขกไม่ได้รับเชิญสองคนนี้ไม่ใช่เทพสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เพราะว่ากฎพลังของพวกเขาขัดกับสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอีกทั้งเมื่อวานเยี่ยนอวี๋ก็ติดต่อสื่อสารกับเขาแล้ว ดังนั้นฟ้าดินในยามนี้ตัดสินได้ว่า เทพต่างแดนทั้งสองท่านนี้น่าจะมาจากฝั่งตรงข้ามของรอยแตกแยกนั้นแม้การคาดเดาและการสรุปผลเช่นนี้จะเกินเลยจากขอบเขตความรู้ของเทียนตี้ แต่เขารู้ว่าการคาดเดาของ
