ยนที่หลับลึกก็ถูกย้ายไปอย่างเงียบเชียบ เหลือเพียงเทียนตี้ผู้ ‘โดดเดี่ยวเดียวดาย’ตัวเหวินเทียนอ๋องรีบแกล้งหลับเพื่อไม่ให้เทียนตี้รู้สึกเสียหน้า…เทียนตี้รู้สึกเสียหน้าจริงๆ แต่เขายังมีธุระต้องจัดการอีกมาก ทำได้เพียงอยู่ในตำหนักสวรรค์เพียงผู้เดียว เก็บกวาดสิ่งที่คนของเขาที่เขาเลือกไว้ผิดทำลงไป ไม่กล้าบ่นแม้แต่คำเดียว
จากนั้นเขายังส่งตี้เซินไปทะเลสาบสือซ่าไห่ด้วยตนเอง เพื่อถมทะเลสาบสือซ่าไห่ตามที่ถูกลงโทษพร้อมกับฉางซีและเหล่าตระกูลสุริยันจันทราที่กลายเป็นนกชิงเหนี่ยว…ณ จักรวาลดั้งเดิมแม้จะเตรียมใจมาแล้ว แต่เมื่อเยี่ยนอวี๋เห็นจักรวาลดั้งเดิมที่รกร้างก็ต้องขมวดคิ้ว“แย่ขนาดนี้เลยหรือ” ซีหวังหมู่โพล่งพูดขึ้นเซ่าเฮ่าเองก็ขมวดคิ้วเป็นปม “ไม่สมควรนี่”“ไม่สมควรจริงๆ” หยวนสื่อเทียนจุนเองก็รู้สึกผิดปกติ “แม้จักรวาลดั้งเดิมจะร่วงหล่นไปพร้อมปฐมราชินี และยังแทบจะสลายสิ้นแต่ในเมื่อปฐมราชินีกลับมาแล้ว มันควรฟื้นกลับมามีชีวิตชีวาอย่างรวดเร็ว แม้จะรกร้างก็ไม่ควรรกร้างเช่นนี้”นี่คือความจริง ถึงอย่างไรจักรวาลดั้งเดิมก็เป็นส่วนหนึ่งของขุนเขาและท้องทะเลโบราณเช่นกัน อีกทั้งยังเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดด้วย ดังนั้นเมื่อเยี่ยนอวี๋ฟื้นคืนชีพขุนเขาและท้องทะเลโบราณและชุบชีวิตเหล่าอสูรขุนเขาและท้องทะเลแล้ว ที่นี่ควรจะกลับมีชีวิตเช่นเดิมเช่นกัน
“อ้ะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับจำปากถ ้าที่อยู่ข้างบนสุดได้ “ตอนเด็กเข้าไป” เขา