ห้เทียนตี้บัญชาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ส่งสารไปเมืองซูซื่อ ให้เจ้าเมืองพักชั่วคราวค่อยสำรวจ รักษาดินแดนให้ดีเฝ้าสังเกตเพื่อนบ้านว่ามีความผิดปกติหรือไม่ ขณะเดียวกันผนึกบริเวณรอบภูเขาปู้โจวซานไว้”“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!” เทพรับใช้รับบัญชาและจากไปทันทีในตำหนักเงียบงัน ท้ายสุดเยี่ยนอวี๋พูดขึ้นก่อนว่า “ข้าจะไปภูเขาปู้โจวซาน”“ไม่รีบ ผนึกบริเวณนั้นแล้วค่อยหาทาง ตอนนี้ใกล้ถึงเวลาปราชุมแล้ว คงไม่เหมาะที่อาจารย์จะออกไป” เทียนตี้ไม่เห็นด้วยที่จะไปตอนนี้ หลักๆ เป็นเพราะเป็นห่วงว่าเยี่ยนอวี๋จะเป็นอะไรเดิมทีเยี่ยนอวี๋อยากไปก่อน ทว่านางพลันนึกถึงเม่ยเอ๋อร์ อยากกลับไปจักรวาลดั้งเดิมเพื่อจับตำแหน่งที่แน่ชัดของเม่ยเอ๋อร์ก่อนเรื่องอื่นยังพอผ่อนผันออกไปได้ อีกทั้งด้วยสัญชาติญาณของเยี่ยนอวี๋ เกรงว่าเรื่องของเม่ยเอ๋อร์จะเกี่ยวข้องกับปัญหาที่เกิดขึ้นในภูเขาปู้โจวซาน มิหนำซ ้าตอนนี้จู่ๆ ก็เกิดเรื่องมากมายเช่นนี้ อันที่จริงล้วนเกี่ยวข้องกันหมด เพียงแต่ว่าตอนนี้นางยังไม่เข้าใจประเด็นที่สำคัญที่สุด
เมื่อคิดได้ดังนี้ เยี่ยนอวี๋ก็พยักหน้า “ก็ดี ตอนนี้ไม่เหมาะที่จะกระทำการอย่างเร่งรีบ ข้าจะกลับจักรวาลดั้งเดิมก่อน มีอะไรค่อยติดต่อกัน”เพียงแต่ว่านางเพิ่งจะพูดจบ…
