“เหมือนกับว่าจะหยุดลงแล้ว?” อินหลิวเฟิงสัมผัสถึงบริเวณโดยรอบที่สงบนิ่งลงอย่างกะทันหัน เขารู้สึกไม่อยากจะเชื่อ เพราะความเคลื่อนไหวเมื่อครู่นี้รุนแรงมากเหมือนกับสวรรค์จะระเบิดอย่างไรอย่างนั้นเอ้อร์เหมาและคนอื่นๆ ก็ประหลาดใจเช่นกัน เพราะว่าความสงบเกิดขึ้นชั่วขณะเมื่อครู่นี้ราวกับ…ราวกับว่าถูกบางสิ่งหยุดยั้งความเคลื่อนไหวลง“แค่ก” เม่ยเอ๋อร์ไอ นางเองก็ไม่เข้าใจ เพราะว่าแม้นางติดต่อกับคุณหนูใหญ่แล้ว แต่เหมือนกับว่าจะติดต่อไม่ได้ ดังนั้นความเคลื่อนไหวที่หยุดชะงักอย่างกะทันหันนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับคุณหนูใหญ่ทว่าเม่ยเอ๋อร์ก็มั่นใจได้ว่าสถานที่แห่งนี้ต้องมีบางอย่างผิดปกติแน่นอน มิเช่นนั้นไม่มีทางที่นางจะติดต่อคุณหนูใหญ่ของนางไม่ได้!เหมือนกับว่าพวกนางทั้งสองอยู่ห่างกันไกลมาก“อย่างไรก็ตามพวกเราอยู่นิ่งๆ ก่อน ไม่รู้ว่าประเดี๋ยวจะระเบิดอีกครั้งหรือไม่!” อินหลิวเฟิงคิดว่าระวังตัวไว้ดีกว่าเม่ยเอ๋อร์พยักหน้า นางรักษาตนเองอย่างรวดเร็วพลางครุ่นคิดว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
และคำถามนี้…ก็เป็นคำถามที่เยี่ยนอวี๋ถามตนเองอยู่เช่นกันเพราะว่านางสัมผัสถึงเม่ยเอ๋อร์ได้เลือนราง แต่กลับไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่ชัดของเม่ยเอ๋อร์ได้ ตามหลักแล้วไม่ควรเป็นเช่นนี้ทว่าต้าซือมิ่งก็มองไปยังจักรวาลที่ไร้ขอบเขตด้วยแววตาเคร่งขรึม“นายท่าน เกิดเรื่องแล้วหรือ” เซ่าเฮ่าถามขึ้น เขาดูออกจากสายตาของนายท่านว่ามีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้นจู่ๆ
