ป็นขั้นสร้างโลกน่ะไม่ผิดความคิดก็ดี ความสามารถก็ถึง และก็เป็นวิถีทางแห่งการขจัดรากของปัญหาทั้งปวงได้ แต่ว่า…สวรรค์เก้าชั้นฟ้าในตอนนี้ เจ้าขยี้ตาตนเองดูให้ดี สวรรค์เก้าชั้นฟ้าในตอนนี้ไม่ได้ต่างจากสภาพเพิ่งปรับปรุงใหม่หลังล่มสลายเลย”“ชู…”“หุบปาก เรียกอาจารย์ หากยังบังอาจเรียกชูชู อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ เรียกปราชุมทวยเทพ จะอัดเจ้าต่อหน้าทุกคนให้ดู” เยี่ยนอวี๋ตอกกลับทันที
เทียนตี้กล่าวอย่างรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมว่า “เมื่อก่อนท่านไม่สนใจชื่อเรียกเหล่านี้ ท่านก็แค่ตามใจสามีของท่าน” มีสามีแล้วลืมศีลธรรม คำนี้เทียนตี้ไม่กล้าพูดออกมา แต่ความหมายที่แท้จริงทุกคนย่อมรู้ต้าซือมิ่งยังดึงดึนจะพูดต่อว่า “ช่วยไม่ได้ที่ข้าหล่อ”เทียนตี้ “…”ไม่เคยพบเจอชายดอกบัวขาวไร้ยางอายเช่นนี้มาก่อนแต่แล้ว…“ใช่”เยี่ยนเสี่ยวเป่าผู้รักพ่อสมชื่อส่งเสียงหน่อมแน้ม “พ่อ พ่อ หล่อที่สุด เหมือน เหมือนเป่า”พรวด ทุกคนหลุดหัวเราะอีกครั้งเยี่ยนอวี๋เกือบจะสั่งสอนต่อไปไม่ได้ แต่นางต้องรักษาเกียรติของทุกคนไว้ นางจึงพูดถึงซีหวังหมู่และตนอื่นๆ ต่อว่า “แล้วก็พวกเจ้าเซ่าเฮ่าก็เหมือนกัน ไหนเจ้าลองพูดเสียหน่อยดีหรือไม่ว่าเจ้าประสบปัญหาอย่างไร”จักพรรดิขาวกลายเป็นจักรพรรดิชมพู[1]ไปเสียแล้ว ใบหน้าของเขาแดงไปหมด ท่าทีเลิ่กลั่ก
เยี่ยนอวี๋ยิ้มเย็นชา “พวกไร้ประโยชน์”“ก็เลี้ยงดูโดยท่านทั้งนั้น…” เทียนตี้เถียงกลับเสียงเบาตี้เซิน “…”ภาพลักษณ์
