“เสด็จแม่…” ตี้เซินอยากจะห้ามปราม แต่ซีเหอไม่ปล่อยให้เขามีโอกาสได้พูด “เซินเซินเจ้าอย่ากลัว! เสด็จแม่ไม่ปล่อยให้เจ้าเสียเกียรติยศที่ควรมีแน่นอน”ตี้เซินส่ายศีรษะ เขาไม่ต้องการเกียรติยศที่ได้มาด้วยการทำร้ายพี่น้องตนเอง ทว่าเยี่ยนอวี๋ทำให้เขาหุบปากแล้ว นางถามซีเหอว่า“เจ้าทำอะไรซานเซิง”“ข้า…” ซีเหอแววตาวูบไหว นางหลบไม่พ้นแล้วเพราะว่าเยี่ยนอวี๋ใช้พลังวิเศษ ‘จิตวิญญาณแท้จริง‘ซีเหอที่ถูกปกคลุมด้วย ‘จิตวิญญาณแท้จริง’ ได้แต่พูดความจริงออกมา “ข้าร่ายคาถาสะกดจิตซานเซิง”เมื่อสิ้นเสียง…เสียงวิพากวิจารณ์ก็ดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ คาถาสะกดจิตมนต์ดำที่มาจากแดนมืดวิญญาณอสูรคือวิชาสาปแช่งอันเป็นเอกลักษณ์ของแอนนาเทพแห่งความมืด มีผลต่อเทพทุกองค์ ครานั้นเทพจำนวนมากกลายเป็นหุ่นเชิดของเผ่ามารเพราะต้องคำสาปนี้สิ่งที่น่ากลัวคือ คำสาปนี้ไร้ซึ่งวิธีถอน ผู้ต้องสาปจะค่อยๆ ถูกกลืนกินสติจนหมดสิ้น สุดท้ายกลายเป็นหุ่นเชิดสมองกลวงที่ปฏิบัติตามคำสั่งได้อย่างเดียว
“เสด็จแม่…” ตี้เซินมองเสด็จแม่อย่างไม่อยากจะเชื่อ เพิ่งรู้ว่าเสด็จแม่ของเขาไม่เพียงเป็นผู้ที่ลุ่มหลงใน เกียรติยศชื่อเสียง นางยังร้ายกาจและโหดเหี้ยมมาก นางยอมทำได้ทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการเสด็จพี่ซานเซิงเป็นคนหัวรั้นมาโดยตลอด แม้จะมีฝีมือการต่อสู้ไม่ธรรมดาและร่างกายแข็งแกร่งกำยำ แต่กลับมีความคิดที่ซื่อตรงเสด็จพ่อให้เขาเป็นผู้บัญชาการกองทัพเทียนตี้ ปกป้องตำหนั
