จ้าเมืองชือรีบลุกขึ้นเถิด” ซีเหอรู้สึกได้หน้า นางมองไปที่เยี่ยนอวี๋เพราะอยากรู้ว่าปฐมราชินีจะมีสีหน้าอย่างไร คงจะตื่นตะลึงมาก ไม่อยากจะเชื่อ หรือไม่ก็ใจสลายไปแล้วกระมังแต่จะทำอย่างไรได้ เยี่ยนอวี๋ไม่แม้แต่จะมองชือเซวี่ย นางกำลังลูบเด็กน้อยของนางซีเหอ “…”ซีเหอที่พยายามอดกลั้นอารมณ์ไว้แต่ก็ยังสงบสติอารมณ์ลงไม่ได้ “นังโจร! เจ้าอย่ามาทำเสแสร้ง! ข้าขอเตือนเจ้าจงปล่อยบุตรสาวของข้าเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้นเจ้าจะต้องเสียใจ!”
“…” ตี้เซินที่อยากพูดอะไรบางอย่าง เนื่องจากถูกจิ่วอิงกักขังไว้จึงไม่สามารถเอ่ยอะไรได้ ได้แต่มองเสด็จแม่ของตนรนหาที่ตายแต่ไม่อาจช่วยอะไรได้ซีเหอที่ถูกตี้เซินมองก็คิดไปว่าบุตรสาวกำลังขอความช่วยเหลือน ้าเสียงนางจึงดุร้ายยิ่งกว่าเดิม “นังโจร! เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือ!”“เจ้าลองเรียก ‘นังโจร’ อีกครั้งสิ” ซีหวังหมู่ทนไม่ไหว มันอยากจะฉีกตำหนักสวรรค์นี้ทิ้งจริงๆ! ฉีกออกเป็นชิ้นๆ ทั้งหมด รอบกายของมันพลุ่งพล่านไปด้วยพลังอำมหิตอันน่าสะพรึง เสียงโหยหวนของเหล่าเทพดังประกอบฉากในทันทีซีเหอตีหน้าขรึมเอ่ยต่อว่า “ซีหวังหมู่ เจ้าแยกแยะไม่ออกหรือว่านางคือโจรที่ขโมยพลังของปฐมราชินีไป?! มิเช่นนั้นเหตุใดตี้จวินและเทียนจวินจึงยังไม่ออกมาต้อนรับนางเล่า!”เมื่อสิ้นเสียงนาง…ซีหวังหมู่ยังไม่ทันระเบิดอารมณ์! เยี่ยนอวี๋ก็เอ่ยขึ้นว่า “เจ้าต้องการให้ข้าเรียกพวกเขาออกมาจริงๆ หรือ”
