ตะลึง เหลือเชื่อ ไม่อยากจะเชื่อสายตา… สายตานับพันคู่จ้องมองไปที่อู๋เสี่ยวพั่งเป็นตาเดียว
หมัดเดียว!
แค่หมัดเดียวก็ซัดหยางว่านที่มีตบะระดับสร้างรากฐาน ขั้นเจ็ด ปลิวหายไปเลยเนี่ยนะ!!
ไอ้เจ้าอ้วน… เอ้ย เด็กคนนี้มันตัวอะไรกันแน่?
ศิษย์นับไม่ถ้วนต่างพากันตกตะลึงจนพูดไม่ออก
บนแท่นสูง เหล่าผู้อาวุโสเองก็นั่งอ้าปากค้าง
รอยยิ้มผู้ดีที่เคยประดับบนใบหน้าของผู้อาวุโสสาม แข็งค้างไปในทันที
“ประสบการณ์ยังน้อยไป โดนยั่วยุนิดหน่อยก็สติหลุด โชคดีนะที่คู่ต่อสู้อ่อนแอ ไม่งั้นคงลำบากแย่!”
จู่ๆ จางอวิ๋นก็ถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีกลัดกลุ้ม
ผู้อาวุโสสามได้ยินเข้า หนังหน้าอันแข็งทื่อก็กระตุกยิกๆ
คู่ต่อสู้อ่อนแอ?
ถ้าไม่ติดว่ายังพอมีสติอยู่ เขาคงลุกขึ้นมาอาละวาด แล้วสับไอ้หมอนี่ให้เป็นหมูบะช่อไปแล้ว!
เหล่าผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็มุมปากกระตุกเช่นกัน
ระดับสร้างรากฐาน ขั้นเจ็ด นี่เรียกว่าอ่อนแอ? แล้วลูกศิษย์เอ็งเป็นเทพเจ้าหรือไง?
เดี๋ยวนะ!
ทันใดนั้นพวกเขาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ รีบตรวจสอบกลิ่นอายพลังที่อู๋เสี่ยวพั่งระเบิดออกมาเมื่อครู่
“สร้างรากฐาน ขั้นห้า?”
ผู้อาวุโสทุกคนเบิกตาโพลงแทบถลน
อะไรกันวะเนี่ย?
เจ้าอู๋เสี่ยวพั่งนี่ก็