แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ร่างกายและจิตวิญญาณของไท่ซ่างเหล่าจวินสลายเป็นผุยผงทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ ดวงตาของเยี่ยนอวี๋ยังคงแดงก ่า “ซีซี!”
เยี่ยนอวี๋อุ้มเด็กน้อยลงมายืนบนซากศพของแอนนา นางร่ายคาถาฟื้นคืนชีพปกคลุมซีหวังหมู่โบราณไว้เป็นลำดับแรก แต่น่าเสียดายที่เหมือนจะไม่ทันแล้วแม้ไท่ซ่างเหล่าจวินจะสลายเป็นผุยผงไปแล้วแต่อนุสติของซีหวังหมู่โบราณที่ถูกหลอมไปแล้วนั้นกลับสลายไปอย่างรวดเร็ว มิหนำซ ้านางยังหมดสติ ไม่สามารถให้ความร่วมมือใดๆ กับเยี่ยนอวี๋ได้“ซีซี!” เยี่ยนอวี๋รวบรวมพลังในทันที นางรักษาอนุสติของซีหวังหมู่โบราณไว้ “ซีซี! ตื่น! นี่คือคำบัญชา จงตื่นเดี๋ยวนี้!”“ตื่น!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ส่งเสียงตาม เขาสัมผัสได้ถึงความกังวลและความเจ็บปวดใจของท่านแม่ ดวงตากลมโตของเขาเอ่อล้นไปด้วยน ้าตา ขาดก็เพียงลงไปลูบซีหวังหมู่โบราณแล้วแต่ซีหวังหมู่ยังคงไม่ฟื้น… ซีหวังหมู่ที่ร่างกายเลือนราง ศีรษะแตกร้าว ชีวิตดับมอดไปนานแล้ว แต่ในปากของมันยังคงกัดกระดูกท่อนหนึ่งของไท่ซ่างเหล่าจวินไว้ เยี่ยนอวี๋ไม่อยากทำให้ลูกน้องเก่าบาดเจ็บจึงไม่ได้ทำลายมันทิ้งไปด้วย‘แม้จะตาย! ก็ต้องได้กินเนื้อสดๆ ของเจ้า!’ คำนี้กล่าวถึงซีหวังหมู่โบราณอย่างไม่ต้องสงสัยเยี่ยนอวี๋จะร้องไห้ออกมาแล้ว “ซีซี! ข้าขอบัญชาเจ้า…”“อ้ะ! อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าชี้พลางส่งเสียงประหลาดใจ เพราะว่าเขาพบว่าซีซีขยับตัวแล้ว!
เยี่ยนอวี๋ก็เห็นแล้วเช่นกัน นางจึ
