นอวี๋ ‘ยั้งมือ’ ถึงอย่างไรบนขาของไท่ซ่างเหล่าจวินเมื่อครู่นี้ก็ยัง ‘แขวน’ ซีหวังหมู่โบราณไว้น่าเสียดายที่วิญญาณที่หลงเหลือของเขาหนีตาวิเศษของเยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่พ้น ค้อนจิ๋วที่ทุบลงไป นอกจากเปลวไฟเล็กๆ จะสลายหายไปทันทีแล้ว ลวดลายบนค้อนยังกลืนกินเปลวไฟนั่นด้วย…“ฮึ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าคว้าค้อนจิ๋วของตนกลับมา ยังขู่อย่างดุร้ายว่า“ใครสั่ง ให้หนี!” ทุบให้เจ้าไม่เหลือแม้แต่เศษซาก ดูซิว่าเจ้ายังกล้าหนีอีกหรือไม่
เยี่ยนอวี๋ “…”สมแล้วที่เป็นลูกของนางและหรงอี้ เก่งจริงๆ!เยี่ยนอวี๋ที่กำลังคิดเช่นนี้กำลังจะกล่าวชมลูก กะโหลกของแอนนากลับอ้าปากขึ้น“!”เยี่ยนอวี๋ตากระตุก!“!”พลังมืดมนอันน่าสะพรึงเขมือบไปทางเยี่ยนเสี่ยวเป่าจังหวะนั้นเอง…ฉึก!กระบี่ไท่ชางแทงทะลุซากศพแอนนา พลังมืดมนสลายสิ้นทว่าเท่านี้ยังไม่จบ…เพียะ!เยี่ยนอวี๋ควบคุมพลังจิต กระบี่ไท่ชางฟาดลงไปที่โหนกแก้มของแอนนาทันที “เจ้าลูกเต่าบัดซบ! ตายไปแล้วยังคิดไม่ดีกับลูกข้าอีกหาเรื่องโดน!”เพียะ!
เพียะๆๆ!…กระบี่ไท่ชางฟาดลงไปไม่หยุด! ทำเอากะโหลกของแอนนาแกว่งไหวไปมา“ว้าว…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ลอยขึ้นกลางอากาศอุทานและยังส่งค้อนจิ๋วออกไปทุบซากศพของแอนนา “อยากกินเป่า? กิน กินขี้เถอะ! เจ้าน่ะฮึ!” ไม่รู้ไปเรียนจากใครมา… (อาจจะเป็นจิ่วอิง)“เสี่ยวเป่ามานี่” เยี่ยนอวี๋ไม่กล้าปล่อยให้เด็กน้อยลอยล่องต่อไปแล้วเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็กลับไปยังข้างกายท่านแม่อย่างเชื่อฟัง เข
