่ยเอ๋อร์เองก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว “คุณหนูใหญ่!”
“พวกเจ้ารีบถอยไปซะ!” เยี่ยนอวี๋กล่าวอย่างสงบ แต่เดิมนางคิดจะทิ้งเด็กน้อยไว้กับจิ่วอิง ส่วนตนเองจะเข้าไปหาต้าซือมิ่งในทะเลสาบสือซ่าไห่ แต่เห็นได้ชัดว่าเด็กน้อยรู้สึกได้ เขาจึงกอดท่านแม่ของเขาไว้แน่นกว่าเดิม!เยี่ยนอวี๋รู้สึกได้ว่าหากนางทิ้งเด็กน้อยไว้ เด็กน้อยคงร้องไห้ตรอมใจตาย นางจึงตัดสินใจไม่ ‘ดิ้นรน’ อีก นางอุ้มเด็กน้อยพุ่งทวนกระแสน ้าเข้าไปในทะเลสาบสือซ่าไห่ทันที“เฮ้!” จิ่วอิงรีบตามเข้าไป!เม่ยเอ๋อร์อยากจะตามไปด้วย แต่นางได้รับภารกิจมาจึงได้แต่คำรามม้วนทุ่งอสุรีพาอินหลิวเฟิงและคนที่เหลือหายตัวไปแต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง กระแสน ้าสีฟ้าที่พวยพุ่งออกมาจากทะเลสาบสือซ่าไห่ก็ทำลายค่ายกลที่หยวนสื่อเทียนจุนสร้างขึ้นจนหมดสิ้นแกรก เสียงค่ายกลแตกหักและเสียงร้องให้ถอนกำลังของทุกฝ่ายดังลั่นไม่หยุด มันกลายเป็นเสียงหลักที่ดังขึ้น ทว่า… ตี้เซินที่ถูกปกป้องอย่างรวดเร็วและถอยกลับนั้นก็เห็นด้วยสายตาอันเฉียบแหลมกว่าผู้ใดว่า “นังโจรนั่นเข้าไปแล้ว!”“ไม่มีเวลาแล้ว!” ตี้ฉางอานตกตะลึงกับคลื่นสีฟ้าตรงหน้าที่ราวกับเป็นภาพลวงตา ที่ที่มันซัดผ่านกลับกลืนกินเทพทุกองค์ เขาเห็นเต็มตาว่ามีเทพระดับท่านเทพท่านหนึ่งหลังจากที่ถูกกระแสน ้าสีฟ้า
ปกคลุมช่วงขา ร่างกายท่อนล่างของเขาก็หายไปทันที จากนั้นกระแสน ้าสีฟ้าก็กลืนท่านเทพองค์นั้นลงไป…นี่มันไม่ใช่ทะเลสาบสือซ่าไห่แล้ว นี่มัน
