เสด็จแม่ของนางน่ะ เกลียดปฐมราชินีหยวนชูที่สุด!ดีเลย! ตี้เซินตามเสด็จแม่กลับตำหนักสวรรค์อย่างพึงพอใจเพียงไม่นาน…วิ้งบัดนี้เยี่ยนอวี๋ทั้งกลุ่มที่ถูกต้าซือมิ่งพามาก็ปรากฏตัวอยู่ใกล้ทะเลสาบสือซ่าไห่แล้วกลิ่นอายชั่วร้ายอันคลุมเครือจากทะเลสาบสือซ่าไห่ปกคลุมพวกเขาทุกคนไว้ทันที ทำเอาเด็กน้อยหนาวจนมุดตัวเข้าไปในอ้อมอกของท่านพ่อ “พ่อ?” เด็กน้อยที่ยังมีน ้าตาคลอเบ้ายังคงเป็นห่วงท่านพ่อของเขา เพราะท่านพ่อเพิ่งอาเจียนเป็นเลือดไปเมื่อครู่นี้เองทว่าต้าซือมิ่งก็ยังกระอักออกมาเป็นเลือดอีก เยี่ยนอวี๋จับข้อมือเขาเพื่อตรวจชีพจรอีกครั้งแล้ว และในครานี้เยี่ยนอวี๋ก็พบว่าชายคนนี้มีอาการน่าเป็นห่วงจริงๆ! เพราะเส้นเลือดและอวัยวะภายในของเขาปรากฏรอยร้าว!แต่แล้ว… ต้าซือมิ่งที่ถูกสัมผัสข้อมือกลับกล่าวว่า “ไม่เป็นอะไรหรอก แค่อาหารไม่ย่อย”ทว่าในขณะเดียวกันนั้นเอง…
วิ้ง!เลือดที่ต้าซือมิ่งไอออกมาถูกพลังไร้รูปร่างที่มองไม่เห็นดูดกลืนไป!จากนั้น…ซู่!ดวงตาสีฟ้าคู่หนึ่งลืมตาขึ้น
