ฟ้า’ออกไปแล้วก็ตามแต่ความทรงจำเกี่ยวกับฮ่องเต้หยวนคังและ ‘ต้าซือมิ่งผมสีแดง’เขายังจำได้ ดังนั้นเขารู้ว่าหนุ่มชุดดำผมสีหมึกคนนี้ไม่ธรรมดา เขาถึงกับสงสัยว่าคนๆ นี้กลืนกิน ‘ต้าซือมิ่งหัวแดง’ ไปแล้ว มิเช่นนั้นคงไม่แข็งแกร่งเช่นนี้! เพียงแต่เมื่อเขาคิดถึงตรงนี้ ศีรษะของเขาก็เจ็บเหมือนถูกเสียดแทงขึ้นมา เจ็บจนเขาร้อง โอ๊ย เพราะว่าเยี่ยนอวี๋กำลังสอบกลับความจำที่ ‘หายไป’ ของเขาแล้ว
“ให้ตายเถอะ!” เทพตกสวรรค์ที่เจ็บจนเหงื่อนซึมหน้าผากใบหน้าของเขาซีดเผือด ยังคำรามข่มขู่ว่า “หยุดเดี๋ยวนี้! มิเช่นนั้นข้าไม่เกรงใจจริงๆ แล้วนะ!”ซู่!เยี่ยนอวี๋ลงมืออย่างคล่องแคล่ว นาง ‘ปะติดปะต่อ’ ฉากเหล่านั้นได้แล้ววิ้ง!อนุสติของเทพตกสวรรค์สะเทือนกลิ่นอายโบราณออกมา ทำเอาทุกคนรู้สึกสั่นสะท้าน! เพราะว่ากลิ่นอายนี้ทั้งชั่วร้ายและคลุมเครือมาก มันทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวและสั่นสะท้านอย่างมิอาจอธิบายได้และกลิ่นอายนี้…“ทะเลสาบสือซ่าไห่!”เยี่ยนอวี๋ลืมตาทันที นางมั่นใจว่าความทรงจำช่วงที่ ‘หายไป’ นี้เกี่ยวข้องกับเขตต้องห้ามแห่งหนึ่งในจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า แต่นางยังไม่แน่ใจว่าเกี่ยวข้องกับเสี่ยวเป่าของนางหรือไม่ เพราะว่าระหว่างที่สืบกลับ ไม่มีกลิ่นอายที่เกี่ยวข้องกับเยี่ยนจื่ออวี๋เลย ดังนั้นหลังจากที่นางลืมตาขึ้นแล้วก็หลับตาต่ออย่างรวดเร็ว เพื่อค้นความทรงจำของเทพตกสวรรค์อีกครั้ง“ให้ตายเถอะ! ให้ตายเถอะ…”
เทพตกสวรรค์ที่เจ็บป
