หาวิธีการแก้ไขได้แล้ว ดังนั้นบัดนี้นางกำลังพูดกับพ่อเด็กว่า “ข้าต้องร่ายคาถา”“อืม ข้าคุ้มกันให้เอง” หรงต้าซือมิ่งตอบอย่างไม่ต้องคิด
เยี่ยนอวี๋กลับเตือนว่า “อาจจะต้องใช้เวลาเล็กน้อย เหล่าเทพของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า…”ต้าซือมิ่งที่ไม่รอให้ภรรยาพูดจบ เขาก็เลิกคิ้วเรียวยาวของตนมองภรรยาด้วยแววตามืดหม่น ราวกับกำลังรอให้นางพูดต่อไปเยี่ยนอวี๋ “…”นางที่รู้ว่าเขาคิดอะไรก็เม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะสวมกอดสองพ่อลูกตรงหน้า พูดต่อไปไม่ได้ นางจูบแก้มของต้าซือมิ่งเบาๆ “เช่นนั้นข้าเริ่มล่ะนะ”“ข้าจำไว้หมดแล้ว” ต้าซือมิ่งที่ถูกจูบบอกว่าเขาจดบัญชีไว้แล้วในนั้นเขียนว่า ‘ภรรยาไม่เชื่อใจข้าอีกแล้ว ดีมาก’เยี่ยนอวี๋ทำเป็นไม่รู้เรื่อง นางนั่งขัดสมาธิลงข้างหน้าเทพตกสวรรค์แล้ว ฝ่ายหลังพลันเสียวสันหลังวาบ ในที่สุดก็พยายามขัดขืนแรงกดดันของต้าซือมิ่งด้วยสัญชาติญาณ รู้สึกอยากจะหนีจริงๆแล้ว!น่าเสียดายที่ต้าซือมิ่งทำไปเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองทำได้ดีก็ไม่ปล่อยให้เขาขยับเขยื้อนได้แม้เพียงน้อย เขาต้องนอนอยู่เช่นนั้น รอคอย ‘คำพิพากษา’ ที่ยังไม่รู้“เจ้า เจ้าจะทำอะไร” เทพตกสวรรค์อดถามไม่ได้!
เยี่ยนอวี๋ไม่มีเวลาตอบเขา ต้าซือมิ่งยิ่งไม่สนใจเขา กลับกลายเป็นเสี่ยวเป่าตอบเขาว่า “จัดการเจ้า!”เทพตกสวรรค์ “…”เหตุใดถูกเด็กฟันน ้านมด่าอย่างดุดันว่า ‘จัดการเจ้า’ จึงรู้สึกประหลาดและอยู่ไม่สุขเช่นนี้นะแต่ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไร เยี่ยนอวี๋ก็หลับตาลงแ
