้ว นางก็โน้มตัวลงมามองเทพตกสวรรค์ที่ยังแสร้งตีหน้าซื่อบนพื้น “เจ้าจะให้ความร่วมมือดีๆ หรือให้ข้าใช้กำลัง”“ฮึ” เทพตกสวรรค์ที่พบว่าตีหน้าซื่อไปก็เปล่าประโยชน์ก็พ่นหัวเราะเย็นชาออกมา “ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะมาเร็วเช่นนี้ ข้ามีเพียงหนึ่งคำถาม พวกเจ้ารู้ว่าเป็นข้าได้อย่างไร”นี่คือเรื่องที่เทพตกสวรรค์ไม่เข้าใจมากที่สุด ทั้งๆ ที่เขาอำพรางตนเองได้ดีมาก! ไม่สิ จะบอกว่าเป็นการอำพรางไม่ได้แล้ว ครานั้นที่สองสามีภรรยาจะโจมตีเขาจากแดนไกล เขายังเป็นร่างที่ไม่สมบูรณ์เลย! ฉะนั้น พวกเขารู้ว่าเป็นเขาได้อย่างไร เขาไม่เข้าใจ ต้องการคำอธิบายทว่า… เยี่ยนอวี๋ไม่ยอมสนองความต้องการเขา “พูดมาก่อนว่าเจ้าทำอะไรเสี่ยวเป่าลงไป”“เจ้าพูดก่อน” แม้เทพตกสวรรค์ถูกกดลงกับพื้น แต่ดูเหมือนเป็นฝ่ายชนะบทสนทนาของพวกเขาทำให้ตี้เซินและหงส์เทพพบเงื่อนงำบางอย่าง ต่างขมวดคิ้วด้วยสัญชาติญาณในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋กลับยิ้ม ยิ้มอย่างอ่อนช้อยและแพรวพราว เต็มไปด้วยความรู้สึกลึกลับที่มิอาจคาดเดาได้ “เจ้าคิดว่าข้าไม่มีวิธีจัดการเจ้าหรือ”
“เจ้า…” เทพตกสวรรค์กำลังจะตอบมือของเยี่ยนอวี๋กลับจับศีรษะของเขาไว้ กลิ่นอายม่วงหม่นอันลึกลับและศักดิ์สิทธิ์ไหลเข้าไปในอนุสติของเทพตกสวรรค์อย่างรวดเร็ว ทำเอาฝ่ายหลังชะงักงัน เมื่อตั้งสติได้ก็ร้องอุทาน “หยุด! เจ้าไม่อยากให้ลูกชายเจ้ามีชีวิตแล้วหรือไง!”“เชอะ!” เมื่อเยี่ยนเสี่ยวเป่าได้ยินว่าพูดถึงตนเอง เขาก็
