กลุ่มคนเยี่ยนอวี๋ที่เข่นฆ่าน้องสาวของเขา รวมถึงสังหารกองทัพสวรรค์และเทพชั้นผู้น้อยที่ถูกจับเป็นเชลยศึกเหล่านั้น ให้พวกเขาตายไปพร้อมกับน้องสาวของเขา!น่าเสียดาย…“เทียนกัง”แสงอร่ามที่แผ่กระจายออกไปโดยมีต้าซือมิ่งเป็นศูนย์กลางก็กันกระบี่ทั้งหมดไว้จนเกิดเสียงกระทบดัง เคร้งๆ อยู่ข้างนอก
“ว้าววว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าถูกแสงปะทะที่ระเบิดอย่างต่อเนื่องราวกับดอกไม้ไฟดึงดูดความสนใจทั้งหมดไป เขารู้สึกว่าเป็นภาพงดงามมาก“ว้าววว” ลูกไก่ปรบมือด้วยปีกน้อยๆ ของตนเอง “สวยจังเลย!”จิ่วอิงกะพริบตาสีแดงโหดเหี้ยมกลมโตทั้งสิบแปดดวงของตนพยายามเชยชมสีหน้าของซื่อฝานเทียนอ๋องที่เจิดจรัสยิ่งกว่าสีของดอกไม้ไฟท่ามกลางความงดงามของดอกไม้ไฟ“ให้ตายเถอะ!” ซื่อฝานเทียนอ๋องอยากจะกระอักเลือดออกมาแล้วตี้เซินที่ตั้งสติกลับมาได้นานแล้วก็เอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็นว่า “ซื่อฝานเทียนอ๋อง เจ้าต้องแสดงฝีมือที่แท้จริงของตนเองต่อสู้กับจักรพรรดิอสูรท่านนี้ เขาสามารถรวมเผ่ามารในแดนมืดในยุคโกลาหลด้วยความแข็งแกร่งของเขา มิใช่อาศัยโชคดั่งที่มหาเทพเฝ้าแดนมืดที่โง่เขลาเหล่านั้นกล่าว”“จักรพรรดิอสูร!?” ซื่อฝานเทียนอ๋องชะงักเล็กน้อย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเทพรับใช้ตำหนักเทียนตี้ที่ส่งข่าวให้เขาได้กล่าวถึง‘จักรพรรดิอสูร’ จริงๆ แต่ครานั้นเขากังวลอยู่กับน้องสาวที่สูญเสียบุตรชายสุดที่รักไปและองค์หญิงเจ็ดที่ถูกจับในอาณาเขตการปกครองของเขา ทำให้เขามิได้สนใจคำพู
