สตรีงามคนนี้ที่นางมั่นใจในตอนแรกว่าเป็นผู้ยุยงให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น อันที่จริงตบะของนางนั้นลึกซึ้งยิ่งนัก นางมิอาจประเมินได้เลย“เจ้าเป็นใคร” ตี้เซินถามขึ้นทันที เพราะว่านางไม่สามารถรับรู้ภูมิหลังของสตรีนางนี้ได้ สตรีคนนี้ไม่เหมือนกับคุณชายรูปงามที่อุ้มทารกคนนั้นที่ทำให้นางจับกลิ่นอายอันตรายได้ตั้งแต่แรกแม้แต่เจ้าตัวน้อย ทารกที่ถูกอุ้มไว้ก็ทำให้นางรู้สึกได้ว่าไม่ธรรมดา แต่สตรีคนนี้ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของนางในตอนแรกเลยทว่าบัดนี้…ตี้เซินที่ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกคุ้นหน้าเยี่ยนอวี๋ขึ้นมา นางก็อดถามไม่ได้ว่า “ข้าเคยเจอเจ้าหรือไม่” เหมือนกับเคยเจอเมื่อครั้งยังเล็กมาก!?“ไม่เคย” เยี่ยนอวี๋กลับรู้ดีว่านางไม่เคยเจอองค์หญิงเจ็ด ตอนที่นางตายเทียนตี้ยังไม่มีบุตร จะว่าไปแล้วเด็กคนนี้ก็มีหน้าตาเหมือนเทียนตี้ไม่น้อย ไม่เหมือนซีเหอเลยเห็นแก่หน้าตาที่คล้ายคลึงกัน เยี่ยนอวี๋เม้มปากเล็กน้อย สั่งว่า“เม่ยเอ๋อร์ มัดตัวพวกเขาผูกไว้กับปู่จิ่ว ส่วนองค์หญิงเจ็ดคนนี้จับมัดและแยกไว้”“หา?”“หา?”
เหล่าเทพเช่นผูเอ้อตัวและท่านเทพอี้หยางต่างแสดงความสงสัยพวกเขางงงันอยู่ครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจความหมายของเยี่ยนอวี๋ ถึงแม้จะเข้าใจคำที่พูด แต่เมื่อประกอบเป็นประโยคขึ้นมาแล้วพวกเขาก็ไม่กล้าเข้าใจ!แต่เม่ยเอ๋อร์ไม่เกรงกลัวใดๆ นางเก็บดาบเล่มใหญ่แล้ว “เจ้าค่ะ!คุณหนูใหญ่”เอ้อร์เหมาไม่กล้าเข้าไปช่วย “คุณหนูใหญ่ คงไม่ต้องให้ข
