ี้ได้! สามหมื่นปีที่ผ่านมาเทียนตี้จำศีลอยู่ในจักรวาลดั้งเดิมมาโดยตลอด บัดนี้เขาเพิ่งจะออกมาปราชุม ทว่ากลับไปอีกแล้ว!?
หากเป็นยามปกติ ซีเหอที่ชินชาไปแล้วก็คงไม่คิดอะไร แต่ยามนี้บุตรสาวเพียงหนึ่งเดียวตกอยู่ในอันตราย เทียนตี้ในฐานะที่เป็นบิดากลับยังอยู่บนจักรวาลดั้งเดิม เรื่องนี้ทำให้ซีเหอล้มโต๊ะและเก้าอี้ข้างกายอย่างมิอาจระงับอารมณ์ได้ “จักรวาลดั้งเดิม! จักรวาลดั้งเดิม!จักรวาลดั้งเดิมอีกแล้ว! สามหมื่นปีแล้ว ข้าคิดว่าในเมื่อเขากลับมาแล้วก็คงทำใจได้แล้ว รู้จักปล่อยวางแล้ว รู้ว่าหยวนชูไม่มีทางกลับมาอีกแล้ว! แต่สุดท้ายเขาเพิ่งออกมาไม่ถึงหนึ่งวันก็กลับไปอีกแล้ว!?”“เหนียงเหนียง! ระวังคำพูดด้วยเพคะ!” หลิงเย่ว์พานางฟ้ากลุ่มหนึ่งคุกเข่าลง กลัวว่าคำพูดเหล่านี้แพร่ไปตำหนักเทียนตี้จะมีแต่สร้างความเดือดร้อนโดยไม่จำเป็น และยังสร้างผลเสียต่อเหนียงเหนียงของพวกนางด้วยซีเหอสูดหายใจเข้าลึก พยายามอดกลั้นความโมโหไว้ “เปลี่ยนอาภรณ์! ไปตำหนักหยวนสื่อเทียนจุน!”“เหนียงเหนียง?” หลิงเย่ว์เงยหน้ามองอย่างตะลึงซีเหอกลับสงบสติอารมณ์ลงแล้ว “ในเมื่อหาตี้จวินไม่พบ ข้าทำได้เพียงขอร้องหยวนสื่อเทียนจุนแล้ว”“เพคะ!” หลิงเย่ว์ลุกขึ้นทันที และเริ่มเปลี่ยนอาภรณ์ให้ซีเหอ…ในขณะเดียวกัน…
จังหวะเดียวกันกับที่ตี้เซินจำต้าซือมิ่งได้!ดวงตางดงามของเยี่ยนอวี๋เปล่งประกายวาบ นางดึงต้าซือมิ่งไปข้างหลังนางทันที “เจ้ารู้เรื่องการเปลี่ยนแป
