บัดนี้ เยี่ยนอวี๋ที่เพิ่งยืดตัวขึ้นจากอ้อมอกของสามีที่เพิ่งแต่งงานกัน ความอ่อนโยนบนใบหน้านางยังคงไม่จางหายไป ความอ่อนโยนเช่นนี้ประกอบกับบุคลิกสง่างามและเยือกเย็นของนางช่างงดงามจนกราชากใจผู้คน!…อารมณ์อ่อนไหวของผู้เป็นราชินีที่ไม่มีผู้ใดเหมือน ความอ่อนโยนของปฐมราชินีเยี่ยนผู้ร้ายกาจ ท่าทางสง่างดงามยิ่งนักของผู้สร้างโลกนั้นทำให้เยี่ยนชื่อเฟิงตะลึงงัน ทำเอาเขาสะดุดกลางอากาศจนเกือบจะล้มคะมำลงบนพื้นแล้ว“เจ้าเมืองเยี่ยน!” หากไม่ใช่เพราะเทพอาวุโสประคองเขาไว้ทันเยี่ยนชื่อเฟิงคงล้มจับกบไปแล้ว ทว่าเขายังตั้งสติไม่ได้เลย สายตาของเยี่ยนชื่อเฟิงเกาะแน่นบนตัวของปฐมราชินีเยี่ยนราวกับปลิงสองตัว เอาแต่พึมพำอย่างเคลิบเคลิ้มว่า “งาม งามนัก งามจริงๆ!”“นี่มัน…” เทพอาวุโสที่ประคองเยี่ยนชื่อเฟิงไว้ก็มองไปตามสายตาของคนข้างหน้า เมื่อเขาเห็นเยี่ยนอวี๋ก็ตกใจกับความงามของเขาจนเบิกตาโพลงเช่นกันในขณะเดียวกัน องครักษ์นับไม่ถ้วนของจวนเจ้าเมืองก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังของเยี่ยนชื่อเฟิง ในหมู่พวกเขายังมีเทพทรงพลังระดับท่านเทพนายหนึ่งด้วย!
เยี่ยนอวี๋รับรู้ระดับของเทพกลุ่มนี้ได้อย่างชัดเจน แต่นางเพิ่งจะสัมผัสถึง…เยี่ยนชื่อเฟิงที่ดึงสติกลับมาได้เล็กน้อยก็ถามนางว่า “เจ้าก็คือเทพเถื่อนจากแดนมนุษย์หรือ ดูจากการแต่งตัวของเจ้าแล้ว ช่างเหมาะกับแต่งเข้าจวนเจ้าเมืองมาเป็นฮูหยินของข้าวันนี้เสียจริงๆ”เมื่อสิ้นเสียงพูดของเขา ดวงตาต้
