นก็ไม่มีจากนั้นอีกองครักษ์องค์นี้ก็ถูกทุบจนร่วงลงมาบนพื้นรับประทานอุจจาระแล้วรับประทานอุจจาระจริงๆ… และยังเป็นอุจจาระขององครักษ์ยี่สิบกว่านายที่ถูกจิ่วอิงเหวี่ยงมาตลอดทาง เพราะพวกเขาตกใจจนไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ตัวกระเด็นกระดอนไปมา และถูกลากจนเสื้อผ้าขาดวิ่น จึงอุจจาระราดออกมาเป็นกอง บังเอิญถูกองครักษ์ที่ตกลงไป ‘ทาน’ความบังเอิญเช่นนี้…เอ้อร์เหมาที่เห็นดังนั้นก็ได้แต่แสดงความเห็นอกเห็นใจ “โชคเขานี่ ช่างดีเสียจริงๆ”ส่วนเจ้าตัวน้อย เขายังคงงงงัน เพราะเห็นได้ชัดว่าเขาคิดไม่ถึงว่า ค้อนจิ๋วของตนเองจะเก่งกาจเช่นนี้! ก่อนหน้านี้เขาแค่เคาะคนเลวไปทีหนึ่งเองนี่นา!
เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เชื่องช้าก็หันไปมองท่านพ่อของเขา “พ่อ! เป่าทุบหรือ”และในขณะเดียวกันนั้น ท่านเทพซ่านเฉิงที่ ‘ชอบใจ’ เจ้าตัวน้อยเขาก็จับเจ้าตัวน้อยไว้จากระยะไกลทันที “มานี่!”
