นที่จู่ๆแตกแยกจากกันและอสูรตัวใหม่ที่ปรากกฎกายกลืนกินไปแล้วนอกจากนี้… ไม่มีใครรู้ว่าท่ามกลางหายนะครั้งใหญ่ในแดนมืดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ มีเทพองค์หนึ่งยังดูดพลังอสูรแดนมืดบริสุทธิ์ไปมากมาย เทพองค์นั้นก็คือเทพองค์ที่บัดนี้คอยชักใยอยู่ข้างหลังฮ่องเต้หยวนคัง!
ฮ่องเต้หยวนคังในบัดนี้เมื่อถูกกู้ปิ่งคุนถามว่าจะไปไหน คำตอบก็เป็นดั่งที่อินสวินอี้คาดเดาไว้ เขาตอบว่า “ไปหมิงเถียว” เพราะว่าที่นั่นมีบ่อน ้าสีเลือดบ่อใหม่ที่เขาให้ติ้งซีอ๋องเตรียมไว้!เพียงแต่ว่าเมื่ออาจารย์ผู้สร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายคนสนิทของกู้ปิ่นคุงกำลังเคลื่อนย้ายทุกคนไปยังเขตเมืองโบราณหมิงเถียวนั้นเมืองโบราณหมิงเถียวก็ถูกกองทัพสำนักเนี่ยผานที่นำโดยตี๋อูหวนและกองกำลังใกล้เคียงที่เขาเรียกมาร่วมกันโจมตีแล้ว“โจรกบฏบัดซบ!” ฮ่องเต้หยวนคังโกรธกริ้ว ยิ่งเมื่อเขาเห็นธงที่เขียนตัวอักษร ‘โยว’ ที่กองทัพพันธมิตรสำนักเนี่ยผานชูขึ้นมา เขาก็ยิ่งโมโหจนแทบจะอาเจียนเป็นเลือด!“โจรกบฏเหล่านี้เหิมเกริมได้ไม่นาน บัดนี้ก็แค่เป็นเพราะวรกายของฝ่าบาทไม่ค่อยดี มิเช่นนั้นหิ่งห้อยหรือจะบังอาจส่องแสงระยิบระยับใต้แสงอาทิตย์และแสงจันทร์ของท่านได้” กู้ปิ่งคุนเชื่อมั่นในเรื่องนี้เพราะว่ากู้ปิ่งคุนรู้ดีว่าฮ่องเต้หยวนคังโหดเหี้ยมเพียงใด เพราะเขารู้ว่าเมืองจิ่วหลีกลายเป็นเมืองร้างภายในชั่วข้ามคืนได้อย่างไรดังนั้นแม้บัดนี้ฮ่องเต้หยวนคังทำได้เพียงหนีตาย แต่กู้ป
