นี้ได้ แต่แล้วเหมือนกับว่าปฐมราชินีจะไม่เชื่อ และยังแบ่งสมาธิมา ‘ช่วย’ เขา“…” ต้าซือมิ่งเลิกคิ้วเงียบๆ เขาลูบขนอ่อนบนศีรษะเด็กน้อยไม่พูดไม่จาเด็กน้อยรับรู้ได้อย่างเฉียบไว เขาเงยหน้ามองท่านพ่อ “พ่อ?”พ่อโกรธ?“เด็กดี” หรงอี้รวบตัวนุ่มนิ่มของเด็กน้อยเข้ามาเล็กน้อย เขาพบว่าภรรยา ‘ใส่ใจ’ สู้เด็กน้อยไม่ได้เลยจริงๆ แม้แต่เด็กน้อยก็รู้ว่าเขาโมโหแล้ว ภรรยากลับยังไม่รู้ เช่นนั้นเขา… คงต้องบอกนางคราวหลังแล้ว เฮ้อ…“ไม่ ไม่โกรธ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าจึงยิ่งมั่นใจว่าท่านพ่อของเขากำลังโมโห เขาปีนขึ้นไปบนไหล่ของท่านพ่อ กอดพลางปลอบท่านพ่อของเขา “ไม่ โกรธ”
ต้าซือมิ่งที่ลูบหลังเด็กน้อยเบาๆ ก็สูดหายใจเข้าลึก อารมณ์ของเขาค่อยสงบลง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “เจ้าเด็กฉลาด” ไม่เหมือนท่านแม่ของเจ้า“เป่า ฉลาด!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายังพูดอย่างมีความสุขว่า ข้าฉลาดที่สุดอยู่แล้ว!ส่วนปฐมราชินีเยี่ยนที่ถูกรังเกียจว่าไม่ฉลาดก็ไม่รู้จริงๆ ว่าต้าซือมิ่งโมโหอยู่ ถึงแม้นางจะรู้ว่าเขาไม่เพียงแต่จะจัดการเทพสององค์นั่นได้ และยังปิดประตูสวรรค์ได้ แต่นางก็รู้ดีว่าถึงอย่างไรพลังของเขาก็ไม่เหมือนกับกฎสวรรค์เก้าชั้นฟ้า การปิดประตูสวรรค์ต้องใช้กฎสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอันบริสุทธิ์ ดังนั้นนางจึงยื่นมือเข้าช่วยดังนั้นแล้วไม่ใช่เพราะว่านางคิดว่าเขา ‘ช้า’ แต่เป็นเพราะนางเป็นห่วงว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ ถึงอย่างไรพลังบริสุทธิ์สองชนิดที่ขัดแย้งกันอาจจะทำใ
