้าเสียงของเยี่ยนอวี๋ค่อยๆ เคร่งขรึมลง “นอกจากว่าแดนมืดวิญญาณอสูรจะเปลี่ยนแปลงเอง มีเพียงผู้ที่ควบคุมกฎแห่งมิติจึงจะทำได้ ฮ่องเต้หยวนคังมิใช่เทพ เขาทำไม่ได้”ดังนั้นมีเพียงความเป็นไปได้ว่า…
“บนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า มีผู้คุมกฎแห่งมิติแทรกแซงเรื่องนี้” เยี่ยนอวี๋สรุปได้ดังนั้นดวงตาของนางก็ฉายแววอาฆาต! นางเดือดดาลอย่างเห็นได้ชัด!สวรรค์เก้าชั้นฟ้าถือเป็นดินแดนที่นาง ‘กำราบ’ ไว้ได้ เหล่าทวยเทพแห่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า แม้จะไม่ได้ถูกปกครองและขึ้นตรงกับนางเพียงผู้เดียว แต่พลังวิเศษของพวกเขาก็ล้วนมาจากตำหนักไท่ชางในอีกแง่หนึ่งเหล่าทวยเทพบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าล้วนเป็นลูกน้องของนาง! ทว่าลูกน้องของนางกลับมีผู้ลอบช่วยเหลือฮ่องเต้บนโลกมนุษย์กระทำเรื่องโหดร้ายทารุณเช่นนี้ เยี่ยนอวี๋จะไม่เดือดดาลได้อย่างไร! ต้องตาย! ตายจนสิ้นท่านั้น! นางใช้ความพยายามมากมายเช่นนั้นเพื่อผนึกแดนมืดวิญญาณอสูรไว้ แต่กลุ่มผู้ทรยศบัดซบนั่นกลับทำลายรากฐานของนาง“แม?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่รับรู้ได้ว่าท่านแม่กำลังโมโห เขาก็ยื่นมืออวบอ้วนของตนไปทางท่านแม่ และมองท่านแม่ของเขาด้วยความน่ารักน่าชัง “ไม่ ไม่โกรธ กอด…”ไฟที่ลุกโชนในตาของนางมอดลงเล็กน้อย ขณะที่อุ้มเด็กน้อยมาก็พูดว่า “กลับไปตอนนี้เลย ข้าอยากจะรู้เหลือเกินว่าใครเป็นคนลงมือ!” ไม่สับเจ้าลูกเต่าบัดซบให้แหลก อย่าเรียกนางว่าหยวนชู!“อย่าโมโหเลย” หรงอี้เองก็ปลอบให้นางสงบอารมณ์ลง เขานั่งขั
