“อ้ะเนะ!” เจ้าตัวน้อยมุดศีรษะเข้าไปในอ้อมแขนของท่านพ่ออย่างหวาดกลัว ท่านพ่อของเขาก็ลูบหลังของเขาเบาๆชือหมินหมิ่นก็คุกเข่าลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ ถึงแม้เขาจะไม่ใช่ศิษย์ลัทธิเซิ่งเหลียนแล้ว แต่เขาเกิดและโตในลัทธิเซิ่งเหลียน อันที่จริงยังมีญาติพี่น้องอยู่ที่นี่ แต่บัดนี้ไม่เหลือใครสักคนแล้ว ทุกคนจากไปหมดแล้ว…ต้าซือมิ่งที่กำลังปลอบเด็กน้อยก็นั่งลงพลางเอามือเกาะขอบบ่อน ้าสีเลือดไว้ “ย้อน”แสงสีม่วงเจิดจ้าไหลเข้าไปในบ่อน ้าสีเลือดจากฝ่ามือของต้าซือมิ่งอย่างรวดเร็วไร้เสียง ภาพอันเลือนรางที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเลือดก็ปรากฏข้างหน้าเยี่ยนอวี๋และชือหมินหมิ่นมันคือภาพบ่อน ้าสีเลือดที่ยังไม่แห้งเหือด แต่ในบ่อน ้าสีเลือดก็มีกระดูกสีขาวลอยอยู่แล้ว บนนั้นยังมีขวดโลหิตทรงดอกบัวกำลังดูดทั้งวิญญาณ พลังและเลือดจากในบ่อน ้าสีเลือดไม่หยุด“นี่มัน…” ชือหมินหมิ่นไม่เข้าใจ
เยี่ยนอวี๋กลับเข้าใจแล้ว “ใช้ความสัมพันธ์ของจอกเพลิงปทุมและเผ่าจิ่วหลีชำระล้างและดูดจิตวิญญาณของลัทธิเซิ่งเหลียนและจิ่วหลีทั้งเผ่า เป็นวิธีที่ดีจริงๆ”แต่เยี่ยนอวี๋ไม่เข้าใจเรื่องหนึ่ง เท่าที่นางรู้ ‘ต้าซือมิ่ง’ อีกคนหนึ่งไม่จำเป็นต้องใช้วิธีชั่วร้ายเหล่านี้มาเสริมความแข็งแกร่งของตนเองความจริงก็เป็นดังเช่นนั้น เพราะว่าเมื่อจอกเพลิงปทุมเก็บวิญญาณ พลังและเลือดได้ครบแล้ว ก็มีภาพร่างเสมือนของฮ่องเต้หยวนคังดื่มเลือดนั้นลงไป เยี่ยนอวี๋กระจ่าง “นี่คื
