องเขายังเป็นประกาย “แม?”เยี่ยนอวี๋รู้ว่าเด็กน้อยกำลังถามว่ามันคืออะไร นางจึงตอบว่า “นี่คือจอกเพลิงปทุมที่กลายสภาพเป็นมาร น่าเสียดาย อันที่จริงมันเป็นอาวุธวิเศษ แต่กลับถูกใช้ในทางที่ผิดจึงถูกทำลายความศักดิ์สิทธิ์ไป”“ข้า!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายื่นมือไปทำท่าจะจับเพลิงของจอกปทุมทีมีกลิ่นอายชั่วร้ายแผ่ซ่าน เขาอยากเล่นกับมันเยี่ยนอวี๋ยกมือขึ้นห้ามไว้ นางย่อมไม่ปล่อยให้เด็กน้อยจับมัน แต่จู่ๆ จอกเพลิงปทุมใบนั้นก็สั่นไหวก่อนจะตกลงไปในมืออวบอ้วนของเด็กน้อย นี่มัน…เยี่ยนอวี๋ชะงัก เพราะว่านางสัมผัสได้ว่า ไม่ใช่เพราะจอกเพลิงปทุมหลุดพ้นจากพันธนาการของนาง แต่เพราะเด็กน้อยเมินเฉยต่อพันธนาการของนาง ทำให้จอกเพลิงปทุมถูก ‘ดูด’ ไปแล้วทว่าสิ่งที่ทำให้เยี่ยนอวี๋ตกตะลึงยิ่งกว่าคือ เมื่อจอกเพลิงปทุมตกลงบนมืออวบอ้วนของเด็กน้อยแล้ว ความชั่วร้ายในจอกก็มลายหายไปทันที?
เยี่ยนอวี๋ตกใจจนรีบปัดจอกเพลิงปทุมออก กลัวว่าความชั่วร้ายจะบุกรุกเข้าไปในร่างของเด็กน้อย แต่ต้าซือมิ่งก็ห้ามนางไว้ “ใจเย็นๆ”เด็กน้อยที่ถือจอกเพลิงปทุมใบเล็กไว้ เขาก็ไม่เป็นอะไรเลยเพราะว่าหลังจากความชั่วร้ายเหล่านั้นสลายไปแล้ว มันก็หายไปในทันที ไม่เพียงไม่ได้โจมตีเด็กน้อย แต่ยังราวกับว่าถูกชำระล้างจนบริสุทธิ์แล้ว“อ้ะเนะ!” เด็กน้อยยังลูบจอกเพลิงปทุมด้วยความชื่นชอบ เขารู้สึกตื่นตาตื่นใจอย่างมากกับของเล่นชิ้นนี้ที่แดงขึ้นเรื่อยๆ และค่อยๆกลับมาเป็นสีใสกร
