งห้าวหาญเช่นนี้ทว่าเถาวัลย์ที่ไล่ตามมาก็ใกล้จะแทงเข้าไปในปราณดาบที่จวินอั้นเทียนสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วแล้ว มันหมายจะเอาชีวิตคนที่ถูกปราณดาบเหล่านั้นปกป้องไว้มีหนึ่งย่อมมีสอง หงส์เพลิงนิพพานที่สำนักเนี่ยผานและเหล่าผู้อาวุโสเรียกออกมาก็ถูกแทงทะลุแล้ว! เถาวัลย์สีเลือดเหล่านั้นไม่เกรงกลัวเปลวเพลิงและพลังอันยิ่งใหญ่แม้แต่น้อยเพียงพริบตาเดียว คนกว่าร้อยคนก็ตายไป… อีกเพียงไม่นานทุกคนก็ต้องอยู่ที่นี่ตลอดไปแล้ว“หงส์เพลิงสาบสูญ!”ตี๋อูหวนที่จู่ๆ ระเบิดพลังเสียงสะท้านสวรรค์ก็ระเบิดตนเองแล้วเพลิงนิพพานอันศักดิ์สิทธิ์แผดเผาเถาวัลย์สีเลือดทั้งหมดทันที“เจ้าสำนัก!”
เหล่าสำนักเนี่ยผานร้องตะโกน แต่เจ้าสำนักของพวกเขาก็ระเบิดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ออกมาสะเทือนจนพวกเขากระเด็นออกไป รวมถึงคนของสำนักจวินจื่อและคนที่เหลือรอดต่างก็ลอยกระเด็นออกไปแล้ว“เจ้าสำนัก…”เหล่าสำนักเนี่ยผ่านน ้าตาไหลพราก พวกเขายังไม่ทันได้กล่าวอำลาเจ้าสำนักของพวกเขา กลิ่นอายจางๆ อันทรงพลังก็ปกคลุมพวกเขาไว้อย่างรวดเร็วจากนั้น…“มา”
