นนิ่งไม่ขยับ ทุกคนรู้ดีว่าสัตว์ร้ายด้านนอกเหล่านั้นต่างหากที่น่ากลัวกว่า! เมื่อพวกมันทำลายการป้องกันเข้ามาได้ เมืองชางอู๋คงทำได้แค่พยายามรักษาโอกาสรอดสุดท้ายไว้จนสุดชีวิตแต่ว่า…บัดนี้เอง! บัดนี้วิ้ง!เยี่ยนอวี๋และคณะได้ออกเดินทางจากเมืองหลวงมาถึงด้านในโลกผนึกใต้แม่น ้าเย่ว์หมิงในพริบตา
และในครั้งนี้…“ข้าสลักค่ายกลเอง เจ้าติดต่อกับหงส์เพลิงเถอะ” เมื่อลงถึงพื้นหรงอี้ก็ส่งเจ้าตัวน้อยให้ภรรยา ส่วนตนเองก็เริ่มตั้งใจสลักค่ายกล ตัวเขาที่มีพลังจิตวิญญาณแข็งแกร่งมากที่สุดรู้ดีว่าตอนนี้เมืองชางอู๋กำลังประสบกับอะไร“อ้ะเนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่จู่ๆ ก็ถูกยัดเข้าไปในอ้อมอกของท่านแม่นิ่งอึ้งไป จากนั้นก็กอดท่านแม่อย่างเชื่อฟังเยี่ยนอวี๋รับเจ้าตัวน้อยมาแล้วก็รวบรวมจิตพุ่งไปทางทิศใต้เรียกหงส์เพลิงที่นางฟื้นคืนชีพให้ตนนั้นไม่หยุดเดิมอาวุโสอิงหลงที่ถูกทำให้ตกใจอยากจะตื่นขึ้นแต่เยี่ยนอวี๋เอ่ยปลอบมัน เพราะอิงหลงอาวุโสกำลังเยียวยาจิตวิญญาณที่บาดเจ็บจากการถูกผนึกอยู่ มันที่เคยโดนควบคุมไปอย่างสมบูรณ์และยังหลงเหลือจิตร้ายซ่อนเร้นขนาดใหญ่อยู่จำต้องกำจัดออกให้หมดสิ้นส่วนสำนักชางอู๋…“หงส์เพลิง”เยี่ยนอวี๋ที่รวมจิตสื่อสารกับหงส์เพลิงไม่นานก็สามารถติดต่อกับหงส์เพลิงที่อยู่เหนือท้องฟ้าสำนักชางอู๋ได้“นายท่าน”หงส์เพลิงรีบตอบกลับทันที
“เปิดจิตให้กว้าง ให้ข้าควบคุมเจ้า” ขณะออกคำสั่งจิตของเยี่ยนอวี๋ก็ออกจากกายเนื้อ ด้วย