ยน แต่ไม่ว่าอย่างไรเฉิงคั่วในฐานะแม่ทัพใหญ่ก็จำต้องรีบไปรวมรวมคนและม้าเตรียมไปทำลายลัทธิเซิ่งเหลียนให้ราบ“ไม่อยากจะเชื่อเลย เผ่าจิ่วหลีก่อกบฏจริงงั้นหรือ”“เป็นเพราะได้พลังของของสุสานจิ่วหลีน่ะนะ!?”“…”แต่ละฝ่ายพากันวิจารณ์อย่างตื่นตระหนก รู้สึกว่าที่ลัทธิเซิ่งเหลียนก่อกบฏนั้นกะทันหันมากจริงๆ ก่อนหน้านี้พวกเขายังระมัดระวังอยู่เลยเหตุใดตอนนี้ถึงจะก่ออบฏได้?“ไม่ว่าอย่างไรการประลองสนามนี้สำนักชางอู๋ก็ได้รับชัยชนะไปอีกครั้ง ได้รับไปสองคะแนน ลัทธิเซิ่งเหลียน เฮอะ! ต่อไปในต้าซย่าไม่มีลัทธิเซิ่งเหลียนอีกต่อไปแล้ว” ติ้งซีอ๋องประกาศเสียงเข้ม
แต่นั่นกลับทำให้ขุมอำนาจแต่ละฝ่ายค่อยๆ สงบใจลงได้ ทุกคนล้วนอยากจะใช้อำนาจของราชสำนักกวาดล้างลัทธิดาษๆ อย่างเซิ่งเหลียนทิ้งไปเสีย คงไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแต่…การแข่งขันครั้งต่อไปเห็นได้ชัดว่าทุกคนล้วนไม่มีอารมณ์จะสนใจอีกแล้ว หลังจากเยี่ยนอวี๋กลับไปยังที่นั่งก็เอนกายกระซิบข้างหูต้าซือมิ่ง “เกี่ยวข้องอย่างไรกับพลังของ ‘เจ้า’?” หรือพูดอีกอย่างคือต้าซือมิ่ง ‘อีกคน’ ปรากฏตัวแล้วหรือ?ในฐานะของผู้ที่สร้างศาตราเวทชิงเหลียนขึ้นมาใหม่กับมือนั้นเยี่ยนอวี๋รู้ดียิ่งกว่าใครว่าพลังธรรมดาไม่อาจทำลายสิ่งที่นางสร้างขึ้นมาได้ นอกเสียจาก…
