ระดูกล้อมเอาไว้แม้แนวป้องกันจะไม่ถูกทำลายแต่ว่าเยี่ยนชิงก็รู้ว่านี่แค่รอเวลาเท่านั้น นี่ทำให้เขาคิดถึงขั้นให้ลูกชายยอมแพ้เสียแต่เยี่ยนอวี๋กลับส่งเสียงออกไป “พี่รอง พยายามเข้านะ!”เมื่อคำนี้เอ่ยออกไป…เยี่ยนจื่อเสาที่อยู่ในสนามก็หัวเราะออกมา “ได้เลย!”เขาพลันนึกขึ้นมาได้ว่าตอนเด็กๆ ที่เขาต่อยตีกับคนที่มารังแกน้องสาวของเขา น้องสาวก็จะคอยตะโกนให้กำลังใจอยู่ด้านข้างเช่นนี้ เป็นเช่นนี้มาตลอดและเขาเองก็ไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อนด้วยยามนี้ก็เช่นกัน!“อัญเชิญ จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง”การสื่อสารกับจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางนั้นต้องใช้พลังจิตวิญญาณทั้งหมดและไม่ใช่แค่เลือดจากหัวใจเท่านั้น เยี่ยนจื่อเสาที่อัญเชิญจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางนั้นทำให้ทุกคนในสนามงุนงงกันไปหมด
เพราะวิธีอัญเชิญที่เยี่ยนจื่อเสาใช้นั้นไม่เหมือนกับของพวกเขาเลยสักนิด มีเพียงเยี่ยนจื่อเยี่ยที่แววตาเคร่งขรึมลง “ที่น้องรองใช้คือคาถาอัญเชิญวิญญาณเกิ้งกู่”“คาถาอัญเชิญของตำหนักไท่ชาง!” อินหลิวเฟิงเอ่ยออกมาพร้อมกับในใจสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ เพราะเขามั่นใจแล้วว่าคัมภีร์‘พื้นฐานนักอัญเชิญศักดิ์สิทธิ์’ ที่คุณหนูใหญ่เยี่ยนเคยให้มาก่อนหน้านี้ เป็นต้นฉบับของตำหนักไท่ชางจริงแท้แน่นอน ดังนั้น…โฮก!เมื่อแสงสีขาวราวกับน ้าตกไหลทะลักลงมาจากฟากฟ้านั้นจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางเสมือนจริงตนหนึ่งก็เหินลงมาจากอากาศนำพารัศมีศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพแผ่ซ่านเต็มสนามภายใต้แสงแห่งจิตวิญญาณ
