กน้อยเยี่ยนชิงดูถึงตรงนี้ก็รู้สึกระคายตา ในฐานะที่เป็นคนผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อน เขาก็รู้ว่าว่าที่ลูกเขยคนนี้ช่างเป็นคนใจแคบจริงๆ!แค่ลูกสาวดูคนอื่นแข่งขันยังต้องหึงด้วยทว่าแม้กู้หยวนหมิงบนเวทีจะอัญเชิญซีหวังหมู่มาแล้ว ท้ายที่สุดก็ไม่ใช่ตู่ต่อสู้ของเม่ยเอ๋อร์อยู่ดี เขาแพ้ให้กับเม่ยเอ๋อร์ แต่ถึงกระนั้นเสียงปรบมือก็ดังกึกก้อง “เมื่อก่อนพลังของชุนซิ่นจวินคงถูกกู้เหนียงเหนียงควบคุมไว้ อันที่จริงความสามารถของเขาก็ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน”“นั่นน่ะสิ เจ้าสำนักกู้มีลูกชายดีจริงๆ เขาหนักแน่นกว่ากู้เหนียงเหนียงมากเลย”“เฮ้อ แต่เขายังมีลูกชายคนเล็กไม่เอาการอีกคนน่ะสิ”…เสียงชมเชยและวิจารณ์ของผู้คนไม่สามารถทำให้กู้หยวนหมิงสะทกสะท้านแม้แต่น้อย หลังจากเขาสงบอารมณ์ลงแล้วก็กลับไปนั่งตำแหน่งของตนอย่างสงบ
กู้ปิ่งคุนมองบุตรชายคนโตด้วยแววตาซับซ้อน แม้จะเชื่อเสมอมาว่าลูกคนนี้มีพรสวรรค์เก่งกาจ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเขาจะช่วยเหลือสำนักไว้ในยามที่สำนักตกที่นั่งลำบาก!เมื่อเป็นเช่นนี้ สำนักเหยาไถเซียนถือได้ว่าเป็นสำนักหนึ่งเดียวที่ไม่ตกอันดับจากสามอันดับแรก เพราะว่ากู้หยวนหมิงศิษย์ผู้ยอดเยี่ยมคนนี้ได้รับคำท้าแล้ว“ท่านเจ้าสำนัก ตำแหน่งเจ้าสำนักน้อยคงต้องตกเป็นของกู้หยวนหมิงแล้ว” เหล่าผู้อาวุโสสำนักเหยาไถเซียนกล่าวในขณะเดียวกัน เม่ยเอ๋อร์ก็กำลังท้าสำนักนิรนาม ฝ่ายหลังยอมแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย จากนั้นเม่ยเอ๋อร์ก็ท้าสำนักพุทธ
