ุกขึ้นกำลังจะประกาศผลการประลองที่รู้กันอยู่แก่ใจแล้ว เพื่อแต่งแต้มความภาคภูมิให้ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนและสำนักชางอู๋ แต่แล้ว…“คงไม่ถูก” ชือปี้เหลียนเอ่ย “พวกเจ้าต่างเกรงกลัวความเก่งกาจของนาง แต่ข้าไม่กลัวหรอก! เรื่องบางอย่างก็ต้องมีคนพูด จะไร้ความยุติธรรมเพียงเพราะพลังเก่งกล้าของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนไม่ได้!”
สิ้นเสียงนาง ทุกคนก็เงียบกริบ ไม่รู้จะพูดอะไรดี พวกเขาได้แต่มองไปที่ชือปี้เหลียน ต่างคิดว่าเจ้าแมลงเม่าที่มาจากลัทธิเซิ่งเหลียนตัวนี้กำลังคิดอะไรแผลงๆ อีกแล้วแน่ๆชือปี้เหลียนก็กำลังคิดอะไรแผลงๆ อยู่จริง “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนใช้กติกาการท้าชิงพิธีแต่งตั้งเจ็ดสำนักเพื่อประโยชน์ส่วนตัว นอกจากเข่นฆ่าเหล่าสำนักชางอู๋สี่ร้อยกว่านายแล้ว ยังเผาสำนักคุนอู๋ทั้งสำนัก นางกล้ากำจัดสำนักอันดับหนึ่งแห่งต้าซย่าต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้อย่างเหี้ยมโหดอำมหิต ไม่ทราบว่ายังเห็นราชสำนักอยู่ในสายตาหรือไม่ ยังรู้จักไว้หน้าราชวงศ์ต้าซย่าหรือไม่”เอ่อ…คนที่ไม่รู้เรื่องราวที่มาที่ไปได้ยินประโยคนี้คงกำลังคิดว่ามีเหตุมีผลดี เช่นสำนักน้อยบางสำนักในลานสนาม พวกเขารู้สึกว่าการกระทำของเยี่ยนอวี๋ทารุณเกินไปจริงๆส่วนการกระทำที่สำนักคุนอู๋กระทำต่อสำนักชางอู๋ล้วนเป็นการทำลับหลัง ร่องรอยส่วนใหญ่ก็ถูกทำลายทิ้งแล้ว เหล่าสำนักน้อยและนักฝึกฌานที่ไม่รู้ความนัยจึงไม่รู้เรื่องเหล่านี้เลยพวกเขาจึงอดสำทับขึ้นมาไม่ได้ “สิ่งที่ธิดา
