เยี่ยนชิงตกใจ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์!”“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์…” พี่น้องตระกูลเยี่ยนก็ตะลึงงัน พวกเขำก ำลังคิดว่ำวันนี้ส ำนักคุนอู๋ต้องให้อดีตผู้อำวุโสของพวกเขำลงแข่งเหมือนที่ท่ำนพ่อของพวกเขำคิดถึงแม้พฤติกรรมเช่นนี้จะท ำให้เกียรติยศของส ำนักคุนอู๋เสียหำยมำกก็ตำม แต่ส ำนักที่ไร้ยำงอำยเช่นนี้ก็คงไม่สนใจเรื่องควำมอับอำยเช่นนี้อยู่แล้ว มิเช่นนั้นเหตุใดอดีตผู้อำวุโสจึงพำกันมำมำกมำยเช่นนี้เล่ำควำมคิดเช่นนี้ท ำให้เยี่ยนชิงและบุตรชำยทั้งสองของเขำตัดสินใจที่จะกลับค ำ พวกเขำจะให้แม่นำงน้อยตระกูลของตนลงแข่งไม่ได้ ใครจะไปคิดว่ำแม่นำงน้อยจะรวดเร็วเช่นนี้เยี่ยนชิงจึงรีบเอ่ยขึ้น “ช้ำก่อน กำรท้ำชิงของบุตรสำวข้ำเป็นโมฆะ!”“ท่ำนพ่อ?” เยี่ยนอวี๋ไม่พอใจเยี่ยนชิงได้แต่เกลี้ยกล่อม “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ฟังพ่อนะ เจ้ำก็เห็นว่ำส ำนักคุนอู๋พำคนมำมำกมำยเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลย เรื่องนี้ต้องให้พี่ใหญ่เจ้ำไป เจ้ำไปมิได้”
แต่แล้วกู้หยวนซูก็เอ่ยอย่ำงร้อนอกร้อนใจ “ขออภัย เจ้ำส ำนักเยี่ยน ในฐำนะที่ปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนเป็นขุนนำงชั้นสูงของรำชส ำนัก ในเมื่อลั่นวำจำแล้วก็ควรรักษำสัจจะ ดังนั้นข้ำคิดว่ำกำรท้ำประลองของนำงถือว่ำมีผลแล้ว อัครมหำเสนำบดีหยำง ติ้งซีอ๋องแม่ทัพเฉินพวกท่ำนคิดเห็นเช่นไร”“ข้ำคิดว่ำสมควรดังนั้น” หยำงเฟิ่งหยวนย่อมเห็นด้วยแน่นอนเพรำะว่ำเท่ำที่เขำทรำบ ปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนท่ำนนี้แม้จะมีวิชำหลอมยำไร้เทียมทำน แต่ใน
