หยำงไป่หมิงไม่ทันได้หำยใจด้วยซ ้ำ เขำก็ถูกกระบองของชุ่ยชุ่ยทุบใส่จนร่ำงแหลกเละ กลำยเป็นกองชิ้นเนื้อในทันทีหยำงไป่หมิงช่ำงน่ำสงสำร เขำตำยไปโดยที่ยังไม่รู้ด้วยซ ้ำว่ำเหตุใดศิษย์หญิงส ำนักคุนอู๋ที่อ่อนปวกเปียกคนนั้นจู่ๆ จึงระเบิดพลังต่อสู้โหดเหี้ยมเช่นนี้ออกมำได้ผู้แข็งแกร่งขั้นสุวรรณชำดเช่นเขำ วิญญำณอสูรขั้นปฐมภูมิที่ถูกอัญเชิญโดยผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่กลับถูกกระบองตีแหลกเพียงเล่มเดียว ตัวเขำเองยังไม่ทันหำยใจด้วยซ ้ำก็แหลกสลำยไปแล้ว“เป็นไปได้อย่ำงไร!” อย่ำว่ำแต่หยำงไป่หมิงไม่รู้เลย แม้แต่เหล่ำผู้แข็งแกร่งส ำนักคุนอู๋ก็ไม่เข้ำใจ! โดยเฉพำะหยำงโฮ่วเจิ้งผู้อำวุโสส ำนักคุนอู๋หรือท่ำนพ่อของหยำงไป่หมิงยิ่งไม่เข้ำใจ!“ลูกข้ำ ลูกข้ำถูกกระบองตีจนแหลกได้อย่ำงไร!” หยำงโฮ่วเจิ้งไม่อยำกจะเชื่อ เขำคิดว่ำสิ่งที่เห็นเป็นเพียงภำพลวงตำ แต่ควำมจริงก็คือควำมจริง…ชุ่ยชุ่ยที่อยู่ในสนำมประลองซัดกระบองใส่ผู้แข็งแกร่งขั้นสุวรรณชำดจนตำยไปหนึ่งคนจริงๆ นำงไม่ปล่อยโอกำสให้ฝ่ำยตรงข้ำมได้บีบป้ำยชื่อเสียด้วยซ ้ำ นี่เป็นกำรฆ่ำคนครั้งแรกของนำง นำงยังถูกเลือดสำดกระเซ็นไปทั้งตัว“แงงง”
ชุ่ยชุ่ยตกใจจนร้องไห้!เยี่ยนเสี่ยวเป่ำที่อยู่ข้ำงนอกดูถึงตรงนี้ก็กอดท่ำนพ่อของเขำอย่ำงโศกเศร้ำ ท ำท่ำจะร้องไห้แต่แล้วชุ่ยชุ่ยที่ร้องไห้กลับควงกระบองทุบตีไปทำงศิษย์ส ำนักคุนอู๋ที่ก ำลังงงงันอยู่บริเวณใกล้เคียงโดยที่ไม่มีใครคำดคิด!ตู้ม
