คนส ำนักคุนอู๋ที่อึ้งเลย แม้แต่คนฝั่งส ำนักชำงอู๋เองก็ตะลึงงันไปหมด!“อู้ว ว้ำววว”เยี่ยนเสี่ยวเป่ำเองก็ตะลึง เด็กตัวน้อยๆ เช่นเขำหลังจำกถูกต้ำซือมิ่งอบรมแล้วก็เห็นได้ว่ำเขำรู้จักมีสมำธิจดจ่อกับกำรแข่งขันในสนำมประลองแล้ว เขำจึงเห็นควำมสำมำรถอันกล้ำหำญของชุ่ยชุ่ยจนเขำส่งเสียงอุทำนไม่หยุดเมื่อครู่นี้เขำยังอยำกร้องไห้ตำมชุ่ยชุ่ยอยู่เลย แต่ตอนนี้เขำลืมไปแล้วว่ำต้องร้องไห้ เขำไม่เข้ำใจว่ำเหตุใดจู่ๆ ชุ่ยชุ่ยจึงเก่งกำจขึ้นมำเพียงนี้ เขำจึงถำมท่ำนพ่อ “พ่อ! อ้ะเนะเนะ?”ต้ำซือมิ่งเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อเขำลูบเด็กน้อยแล้วก็มองไปที่คนที่อยู่ข้ำงๆ ฝ่ำยหลังกะพริบตำปริบก่อนจะถำมว่ำ “เม่ยเอ๋อร์ เหตุใดเจ้ำจึงให้สิ่งนี้แก่ชุ่ยชุ่ย”“เอ่อ” เม่ยเอ๋อร์ชะงักไปครู่หนึ่งเช่นกันก่อนจะกล่ำวขึ้นว่ำ“กระบองเล่มนี้ใหญ่ดีนี่เจ้ำคะ ข้ำน้อยคิดว่ำชุ่ยชุ่ยสู้ไม่เป็น จะได้เอำมำเป็นที่หลบซ่อนได้ ไม่คิดว่ำนำงจะยกไหว”“เม่ยเอ๋อร์! เจ้ำน่ำจะเข้ำใจค ำว่ำยกไหวผิดนะ นี่เรียกว่ำยกไหวเฉยๆ หรือ นำงก ำจัดคนร้อยคนได้เชียวนะ! หนึ่งในนั้นยังมีอสูรวิญญำณขั้นปฐมภูมิด้วย!” อินหลิวเฟิงไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว!
เอ้อร์เหมำเองก็ปำดเหงื่อ “นำยท่ำนน้อย โชคดีที่ท่ำนไม่มีปัญญำแต่งงำนกับคุณหนูใหญ่ แค่สำวใช้ข้ำงกำยเหล่ำนี้ของคุณหนูใหญ่ก็โหดมำกแล้ว ชุ่ยชุ่ยคนนี้ภำยนอกดูอ่อนแอ แต่เอำจริงขึ้นมำหันมำอีกทีก็ฆ่ำศิษย์ทั้งส ำนักคุนอู๋หมดแล้ว…”“ข้ำว่ำเท่ดี
