นก็ปกคลุมเหนือศีรษะของศิษย์ส ำนักชำงอู๋“สู้ๆ!” ศิษย์ส ำนักชำงอู๋ที่รออยู่ข้ำงนอกและผู้ดูแล ผู้อำวุโส รวมถึงเยี่ยนชิงก็กล่ำวให้ก ำลังใจเหล่ำศิษย์ส ำนักชำงอู๋แล้ว!“ฮึ!” เหล่ำศิษย์ส ำนักคุนอู๋ที่เห็นดังนี้ก็พ่นหัวเรำะอย่ำงดูถูกจ่ำนเผิงโบกมือให้เหล่ำผู้อำวุโสของส ำนักแทนเหล่ำศิษย์ที่เข้ำร่วมกำรแข่งขัน “พวกข้ำจะไม่ท ำให้ท่ำนผิดหวัง!”“ไม่ท ำให้ผิดหวัง!” ศิษย์ส ำนักชำงอู๋ที่ตะโกนร้องเรียกขวัญก ำลังใจเสร็จก็เชิดหน้ำผำยอกอย่ำงฮึกเหิมชุ่ยชุ่ยเองก็เชิดหน้ำยืดอกขึ้นกัน แต่เมื่อแสงที่มีกลิ่นอำยต้ำฮวงเข้มข้นครอบลงมำ นำงก็สะดุ้งและก้ำวถอยหลังไปสองสำมก้ำวเมื่อแสงนั่นก ำลังจะวับหำย…ฟิ้ว!มันไม่เพียงปกคลุมศิษย์ส ำนักชำงอู๋ไว้อย่ำงแม่นย ำ มันยังปกคลุมศิษย์ส ำนักคุนอู๋ที่เข้ำร่วมกำรแข่งขันหลำยคนไว้ และถูกส่งเข้ำไปพร้อมกัน นี่มัน…“เกิดอะไรขึ้น” ประมุขหออัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ส ำนักชำงอู๋ลุกพรวด“กำรเคลื่อนย้ำยเช่นนี้ไม่ถูกต้อง! ควรจะเป็นกำรสุ่มและแยกกระจำยกันมิใช่หรือ!?”
“แหม! ศิษย์ส ำนักชำงอู๋ได้เข้ำไปพร้อมกันไม่ดีหรือ” ชือปี้เหลียนแห่งลิทธิเซิ่งเหลียนพูดเหน็บแนม “ไม่มีส ำนักใดขอสิ่งประเสริฐเช่นนี้ได้”“แล้วยังส่งศิษย์ส ำนักคุนอู๋กว่ำครึ่งเข้ำไปพร้อมกันเช่นนี้หมำยควำมว่ำอย่ำงไรกัน” ประมุขหอโอสถหน้ำถอดสี “นี่มันเล่นสกปรกกันชัดๆ! รำชส ำนักไม่ยุติธรรม!”ที่ผ่ำนมำมีส ำนักศึกษำเป็นผู้อัญเชิญสนำมประลองและมีรำชส ำนั
