ดี! ความมั่นใจเป็นสิ่งที่ดี แต่ตาบอดแล้วมั่นใจในตัวเอง…”“หากเป็นอย่างที่เจ้าพูด ท่านพ่อของข้าไม่มีทางยกข้าให้แต่งกับพ่อของลูกชายข้าแน่นอน” เยี่ยนอวี๋จ้องไปที่จางเจิ้นหวาอย่างสงบ“ไม่เหมือนเจ้า ท่านพ่อของข้ารักข้าและปฏิบัติกับข้าราวกับสมบัติล ้า
ค่า หากมีสิ่งใดที่จะทำอันตรายต่อข้าได้แม้เพียงเล็กน้อย ท่านพ่อของข้าไม่มีทางเห็นด้วย”ทันทีที่คำกล่าวนี้ออกมา…เยี่ยนจื่อเสาก็สงบลงทันที! เขาที่ถูกโจมตีด้วยความเกลียดชังและความโกรธ หลังจากที่เยี่ยนอวี๋พูดเช่นนี้ เขาก็เข้าใจทันทีว่าดูเหมือนว่าจะเป็นความจริง!สำหรับท่านพ่อของพวกเขาแล้ว! ความปลอดภัยของน้องสาวสำคัญกว่าทุกสิ่ง! หาก…หากไม่ได้รับความยินยอมจากฝั่งท่านแม่แล้ว การแต่งงานที่อันตรายเพียงนี้ ท่านพ่อต้องไม่ยอมเป็นแน่แต่จางเจิ้นหวากล่าว “นั่นเป็นความคิดไร้เดียวสาของพ่อเจ้า!พลังสาปแช่งจากสายเลือดของตระกูลจางของข้าจะจบลงที่แม่ของพวกเจ้า! จะเป็นไปได้อย่างไร ข้าไม่เป็นสุข! พวกเจ้าก็อย่าคิดว่าจะเป็นสุข! หากข้าไม่อาจฟื้นตัวกลับมาได้ พวกเจ้าก็อย่าได้คิดจะนั่งดูดาย! ไม่มีทาง!”“เจ้า…” อารมณ์ที่เพิ่งสงบของเยี่ยนจื่อเสาถูกกระตุ้นขึ้นอีกครั้ง!ไม่ใช่ว่าเขาไม่มั่นคงพอ เพียงแต่ว่า ‘ญาติสนิท’ เช่นนี้ช่างน่ารำคาญเสียจริง!ในเวลานี้มีผู้อาวุโสสำนักเหยาไถเซียนอีกคนที่ไม่รู้ว่าปรากฏตัวเมื่อใดพูดช้าๆ ว่า “เรื่องมาถึงเพียงนี้แล้ว ทะเลาะกันไปก็ไร้ประโยชน์ข้า…กู้ผิงชว
