ได้ส่งเสียงอย่างโกรธเคือง ถึงเสียงจะอ่อนเยาว์แต่ก็ดังมาก! ทำเอาเสียงซุบซิบรอบๆ หายไปในทันทีและทันทีที่เจ้าตัวน้อยบางคนอ้าปาก ต้าซือมิ่งบางคนก็ไม่สามารถรั้งไว้ได้อีก เขาเดินออกมาจากด้านหลังเยี่ยนอวี๋และยืนอยู่ตรงหน้ากู้หยวนเหิง เสียงของเขาดูสง่างามราวกับเสียงพิณ “เสี่ยวเป่าเป็นเมล็ดพันธุ์ของข้า”
“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเห็นด้วยทันที และกอดคอท่านพ่อของเขาแน่น จ้องมองผู้คนในทุกทิศทางอย่างไม่มีความสุข โดยเฉพาะมองจางเจิ้นหวาและกู้หยวนเหิงด้วยความโกรธที่เกิดเหตุ “…”ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น พูดได้แค่ว่าโขกมาจากแม่พิมพ์เดียวกันชัดๆ! ใบหน้างดงามขนาดใหญ่และขนาดเล็กนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนที่ไม่ได้ตาบอดตกใจ!พ่อลูกธรรมดาทั่วไปไม่มีทางหน้าเหมือนกันขนาดนี้! แต่พวกเขาไม่เหมือนกัน แม้ว่าใบหน้าของพวกเขาหนึ่งคนดูเป็นผู้ใหญ่และหล่อเหลา อีกหนึ่งดูอ้วนป้อมน่ารัก แต่หน้าตานั้นราวกับถูกถอดมาจากแม่พิมพ์เดียวกันจริงๆ!เมื่อครู่ทุกคนไม่ได้ให้ความสนใจ รวมไปถึงที่เกิดเหตุมีจำนวนผู้ชมมาก เบื้องหลังของเยี่ยนอวี๋ก็มีคนยืนอยู่ไม่น้อยเช่นกัน ดังนั้นเป็นธรรมดาที่ไม่มีใครสนใจพ่อลูกสองคู่นี้พอสองคนนี้ยืนขึ้นก็ราวกับเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญ! จากนั้น…“ไม่!”“ไม่ใช่!”กู้หยวนเหิงที่คุกเข่าลงกับพื้นมองไม่เห็นใบหน้าของต้าซือมิ่งสองพ่อลูก รีบโต้กลับทันที “เสี่ยวเป่าเป็นลูกชายของข้ากู้หยวนเหิง
ทุกคนในเมืองชางอู๋รู้เรื่องนี้ดี! แล
