การเคลื่อนไหวนี้ ทำให้หยางถิงซานหน้าเสียยิ่งกว่าการเคลื่อนไหวของเหล่าอสูรเสียอีก เพราะนี่หมายความว่าต้าซือมิ่งผู้นั้นอาจจะยังไม่ตาย!แม้นหยางถิงซานจะรู้อยู่แก่ใจว่ามีความเป็นไปได้น้อยมาก แต่ความรู้สึกบอกเขาว่าอาจจะเป็นไปได้! หากต้าซือมิ่งผู้นี้สังหารได้ง่ายเพียงนี้ ฝ่าบาทคงไม่…“เจ้าสำนักหยาง พูดคุยกันหน่อยเถอะ” อินหลิวเฟิงที่เข้าใจสถานการณ์ดีมากพูดขึ้น “ด้วยฝีมือของคนพวกนี้แล้ว เจ้าสำนักสูงส่งอยากจะจับพวกข้านั้นก็คงต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยน ที่สำคัญคือต้าซือมิ่งอาจจะมาในเร็วๆ นี้ก็เป็นได้ ถึงครานั้น…”คำพูดต่อจากนี้ไม่จำเป็นต้องให้อินหลิวเฟิงพูดต่อ เยี่ยนเสี่ยวเป่ายังรู้เลยว่าหมายความว่าอย่างไร ดังนั้นเขาจึงส่งเสียง ‘อ้ะเนะเนะ’ออกมาอย่างกริ้วโกรธ บ่งบอกว่าเดี๋ยวรอให้ท่านพ่อของข้ามาจัดการพวกเจ้า! หึ!สีหน้าของหยางถิงซานดูคาดเดาไม่ได้ และเห็นได้ชัดว่าเขากำลังครุ่นคิดอยู่ เพราะสิ่งที่อินหลิวเฟิงกล่าวนั้นถูกต้อง หากไม่สามารถฆ่าได้แล้วอยากจะจับตัวเป็นๆ ล่ะก็ ด้วยฝีมือที่กลุ่มเยี่ยนอวี๋แสดงออกมานั้น ไม่ง่ายเลยจริงๆ
ขณะเดียวกัน ผู้อาวุโสท่านหนึ่งก็ได้กราชิบข้างหูหยางถิงซาน“เจ้าสำนัก…”รอให้ผู้อาวุโสท่านนี้กล่าวจบ หยางถิงซานก็เอ่ยตอบอย่างเด็ดขาด “ได้ ข้าจะเจรจากับพวกเจ้า ขอเพียงแค่พวกเจ้าสามารถทำให้เซ่าเหิงหายดีได้ ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า”“ตกลง” อินหลิวเฟิงไม่เชื่อว่าหยางถิงซานจะว่าง่ายขนาดนี้ แต่คน
